Kangsom's profileKeep walking on "Music W...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 26

    กำเนิดเพื่อน,,!! 2

    เรื่องราวของการกำเนิดเพื่อน ก็มีเพียงเท่านี้
    ที่ฉันเขียนมา.. ฉันแค่อยากจะบอกว่า.. "คิดถึงพวกมิง"
    ทุกๆคน ไม่ใช่แค่สองคนนี้..
     
    ชีวิตม.ต้น เป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้ว.. ได้ทำนู่นทำนี่บ้าๆบอๆ.. ชักดิ้นชักงอกลางสนามบาส
    ท้ารุ่นพี่แข่ง แล้วแพ้ยับกลับมา.. TT______TT (เกรียน)
    ได้เป็นมนุษย์ชุดเขียว(เนตรนารี) ท่ามกลางกองดิน(ลูกเสือ)อยู่กลางสนามบาส
    ปั่นจักรยานทัวร์ซอยโพธิ์แก้ว.. บุกร้านเกมส์ให้ครบทุกร้าน กินก๋วยเตี๋ยวร้านเจ้าประจำ(เจ๊งแล้ว)
    ได้ตกทีสี่วิชา ซึ่งบางคนก็เจ็ดวิชา.. แต่ก็จบมาได้อย่างสวยงาม..
    ได้ท้าทายอ.สมนึก(เฉื่อย) จนต้องลุกนั่งทีเป็นร้อยๆ ได้โดดคาบคณิตไปเล่นบาส เจอกระโดดตบสามร้อย
    ได้แอบถ่ายรูปรั่วๆของกันและกัน,, เสียดายที่มือถือเปลี่ยนแล้ว รูปหายหมด..
    ได้ตบหัวอย่างไม่เบามือ เตะอย่างไม่แคร์สื่อ มั่บเข้าให้!!!
    มีเพื่อนบางคนมีแอบรัก แต่ก็เจอลูกเตะ จนต้องกระเจิง..!!!
     
    คำว่าเพื่อนไม่หายไปจากใจ เพียงแค่ตอนนี้เราไม่ค่อยได้คุยกัน..
    ทุกอย่างยังเหมือนเดิม.. ไม่มีอะไรเปลี่ยนทั้งนั้น
     
    หวังว่าพวกเมิง จะยังจำกุได้..
     
    Ploy --->> Bass / Improvize!!~

    กำเนิดเพื่อน,,!!

    มีเด็กชายชั้นม.1/2อยู่สองคน ในวิชาภาษาไทยของอาจารย์เพ็ญศิริ,
    หวังว่า หลายๆคนคงจะรู้จักกลอนบทนี้เป็นอย่างดี..
     
    "สักวาหวานอื่นมีหมื่อนแสน ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม.." ฯลฯ
     
    ทั้งสองคนนั่งอยู่คนละซีกห้อง แต่ทำไมเขามาเจอกันล่ะ?
    คือเรื่องของเรื่อง ด.ช.เจ กับ ด.ช.กอล์ฟไม่มีคู่ท่องภาษาไทย จึงต้องจับคู่กันสอบ
    ด.ช.กอล์ฟ ชอบเนียนพะงาบปาก (ท่องไม่ได้) ด.ช.เจเลยโชว์พาวเวอร์
    หลังจากนั้น ทั้งสองก็ได้เป็นเพื่อนกัน โดยมีกิจกรรมที่ทำร่วมกันคือ.. "เล่นบาสในเวลาว่าง"
    เช้า กลางวัน เลิกเรียน ขอให้ว่างเหอะ!!! ไม่พลาด
     
    ในช่วงนั้น ด.ญ.พลอยก็ใช้ชีวิตตามประสาเด็กเพิ่งเข้ามัธยม,
    ไม่ค่อยจะมีเพื่อนเท่าไหร่ เพราะเพื่อนที่เคยมีตอนประถม ก็แยกย้ายกันไปคนละห้อง
    จนอยู่มาวันนึง,, ด.ช.เจ ได้มาชวนด.ญ.พลอย ไปเล่นบาสด้วยกันตอนพักเที่ยง
    ด.ญ.พลอย ก็ไปเล่นด้วยตามนัด...
     
    ในวันนั้น ด.ญ.พลอยเจอเพื่อนเยอะแยะ ได้เล่นสนุกๆที่สนามบาส
    เกิดความรู้สึก"ติดใจ" เพราะมีเพื่อนเยอะ
    วันต่อมาก็ไปเล่นอีก ไปเล่นอีก จนกลายเป็นกลุ่มเดียวกัน
    หลังจากนั้น เที่ยงของทุกๆวัน, จะเป็นเวลานัดพบของด.ญ.พลอย ด.ช.เจ และ ด.ช.กอล์ฟ
    รวมทั้งเพื่อนคนอื่นๆอีกมากมาย..
     
    เมื่อขึ้นม.2 ด.ช.กอล์ฟที่เคยนั่งไกลๆ ก็ย้ายมานั่งในละแวกเดียวกัน
    โดยมีด.ญ.พลอย นั่งข้างป๋าดา(กฤษฎา) ด.ช.เจนั่งข้างด.ช.ก๊อง ด.ช.กอล์ฟ นั่งข้างด.ช.โป่ง
    แต่ความสัมพันธ์ ไม่ใช่แค่เล่นบาสด้วยกันแล้ว แต่ยังไปกินข้าวด้วยกันในตอนเที่ยง,,
    เลิกเรียนก็ไปหาเกมส์เล่นด้วยกัน(ร้านเกมส์) ได้รู้จักพี่ๆในวงการบาส 55555
     
    ขึ้นม.3 ที่นั่งเปลี่ยน ด.ญ.พลอย นั่งข้างด.ช.เจ ด.ช.กอล์ฟ นั่งข้างด.ช.โป่ง
    ด.ช.ก๊องนั่งเดี่ยวๆ และเข้าเทอม1ไปไม่นาน.. ด.ช.ก๊องก็หายไปอย่างเงียบๆ อยู่ก็ไม่มาโรงเรียน
    ช่วงนั้น เป็นช่วงในหลวงครองราชครบ60ปี.. หยุดเรียนไปหลายวัน เปิดมาอีกที คิดว่าก๊องไม่มาโรงเรียน
    แต่จริงๆแล้วไม่ใช่.. ผ่านไปสามอาทิตย์ ด.ช.ก๊องก็ยังคงไม่มาโรงเรียน และเขาก็ไม่ได้โผล่มาให้เห็นอีกเลย
    แต่ทุกๆคนก็ยังคิดถึงเขา.. ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร..
     
    เมื่อขึ้นม.3 ทั้งสามคน ก็ได้สนิทกันถึงขั้นสูงสุด เตะตูดกันตั้งแต่ม.2แล้ว,,
    เอาเป็นว่า ทุกๆเรื่อง เรารู้กัน.. คนในห้องต่างมองว่า ด.ญ.พลอย "เป็นทอม"!!!!
    แต่เปล่าเลย ด.ญ.พลอย ชอบคบเพื่อนผู้ชาย เพราะมันถึงไหนถึงกัน!!
    เพื่อนในห้องก็คิดไปต่างๆนาๆ บ้างก็คิดว่าด.ญ.พลอยกับด.ช.กอล์ฟเป็นกัน แต่ด.ญ.พลอยก็ไม่ได้แคร์สื่อ
     
    จนถึงวันที่จบม.3...
    เป็นวันที่ชีวิตสนุกๆต้องจบลง เราต่างแยกย้าย
    ด.ช.เจ ไม่อยากเรียนต่อม.ปลาย.. ส่วนด.ช.กอล์ฟ สอบไม่ติด
    มีแค่ด.ญ.พลอยที่สอบติด.. เราทั้งสามจึงต้องแยกกัน...
    ด.ช.เจ ที่เรียนไปเรื่อย ด.ช.กอล์ฟ ต่อพาณิชย์อินทราชัย
    ด.ญ.พลอย ต่อที่เดิมชั้นม.ปลาย..
    March 23

    I feel lonely :((

    วู้ววว.. ,,
    ทำไมมันเหงาอย่างงี้น้าาา.. ~ ตอนนี้ก็ปิดเทอมแล้วด้วย
    เมื่อวันที่18-20ที่ผ่านมา ได้ไปงานThailand Brass Festival 2009 มาด้วยแหละ,,
    ก็ดีนะ รู้สึกว่า ได้อะไรใหม่ๆเยอะแยะดีอ่ะ 55+
     
    เอ้ออ,, มีความรู้สึกนึงผุดขึ้นมาในหัว
    คือว่าเราไปเจอพี่ผู้ชายคนนึงในงาน เค้าเป่าทรัมเป็ตอ่ะ.. แบบว่าเก่งอ่ะนะ
    อยู่ม.ศิลปากร ไม่รู้ปีอะไรเหมือนกัน คือเห็นครั้งแรกเรารู้สึกว่าถูกชะตามากๆเลยอะ..
    อยากติดต่อ อยากคุยด้วย อยากสนิทสนม - - ทั้งๆที่ยังไม่รู้จัก..
    ตอนแรกก็เฉยๆอ่ะนะ แบบว่า ไม่ได้อะไรมากมาย แค่รู้สึกดี,,
    แต่พอมาวันสุดท้าย มีความรู้สึกว่าจะจากไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลยอย่างงี้หรอ..?
    สุดท้ายตัดสินใจเข้าไปขอเมลล์พี่เค้า แต่ก็ฟอร์มประมาณว่าขอเมลล์พี่มหาลัยไว้หลายๆคน..
    พี่เค้าบอกแบบรีบมากเลย เพราะเค้ากำลังชุลมุน แต่อย่างน้อยก็ได้มาฟะ!!
     
    ตอนนี้รู้แค่ชื่อจริง ชื่อเล่น สถานศึกษา แล้วก็เครื่องดนตรีที่เล่น แค่นั้นเองอ่ะ มีอีกอย่างก็เมลล์
    แต่ว่านะ ตั้งแต่วันนั้นที่ได้มา พี่เค้ายังไม่ออนเลยซักแอะ - -+
     
    เราไม่เข้าใจว่า ไอที่เรากำลังเป็นนี่มันคืออะไร??
    นี่เรารู้สึกยังไงกับพี่เค้าหรอ?? รู้แค่ว่าอยากคุยด้วยมากๆ อยากเป็นคนที่รู้จักกัน..
    แล้วถ้าเค้าออน เค้าจะคุยกับเรารึป่าว? เราก็เป็นแค่คนในเอ็มเท่านั้น แถมดูเหมือนว่านานๆทีจะออนซะด้วยสิ..
     
     
     
    เห้อออ.. อยากรู้จักจังงง :)) ถ้าพี่เค้ายอมคุยกับเราก็คงจะดี..,, ~
     
     
    Ploy ---> Bass / Improvize!!~
    January 31

    Improvize Band!!~

    และแล้วเราก้อได้ชื่อวงงง 555+
    พอได้มา คำถามแรกที่ขึ้นมาในหัวคือ "ทำได้เร้อออ"
    เพื่อนตัวดีกะพี่ตัวแสบมันก้อบอกว่า ทำไม่ได้ ก้อต้องทำให้ได้ดิ เหอะๆๆ - -
    คำถามที่สองก้อขึ้นมาอีก "แล้วมีคนใช้รึยังเล่าา"
    คำถามนี้น่าคิด ทุกคนบอกว่า ไม่เคยได้ยินนะ..
    อ้าววว.. แล้วถ้าวันนึงเจอขึ้นมาล่ะ??
    ตอนแรกก้อคิดว่าจะเปลี่ยน แต่ตอนนี้เริ่มรักมันแล้วล่ะ..
     
    สำหรับตอนนี้ สมาชิกวงมีด้วยกัน 7 คนเน้ออ
     
    ขอแนะนำ
     
    ชื่อ               ฉายา             ตำแหน่ง          Crazy
     
    -พี่วี              เหม่ง              ร้องนำ            บ้าโปเตโต้
    -เอ็ม(พี่ตูน)    จอมมารบู        มือกีต้าร์          บ้าบอดี้สแลม
    -พลอย         ไอแว่น           มือเบส            บ้าไปวันๆ
    -เบียร์           ไอโหด(กลัวผี)  มือกลอง         บ้าบิ๊กแอส
    -พี่หลิว          พ่อบุญทุ่ม       เปียโน            บ้าโต๋
    -เจ               ไอหลี             มือกีต้าร์         บ้าผู้หญิง - -
    -พี่ขวัญ         ตัวรั่ว เอ๋อ อึน   ไวโอลิน          บ้า... ดับเบิ้ลเบส (ใครหว่าา?)
     
     
    เมื่อวันวานซืนที่ผ่านมา เราก้อได้โชว์กันไปเปนที่เรียบร้อยแล้ว 555+
    สแลปบสจบแล้วด้วย แต่พอขึ้นเข้าจริงๆ.. แม่เจ้าาา เบียร์มันเร่ง เล่นไม่ทันเลย แต่ก้อยังไม่ล่ม - -+
    และแล้ว เมื่อช้านได้ขึ้นไปเล่นเบสต่อหน้าสาธารณะชน ทุกคนต่างก้อบอกว่า "เท่ห์"
    โว้ววๆๆ ดีใจ 555+ และคำที่ตามมาก้อคือ "แมนมาก" -*-
    เอาวะๆ ยังดีกว่าติ๋ม
     
    สำหรับวงของฉัน ตอนนี้เรามีรุ่นพี่ด้วยกันถึงสามคน พี่ๆเค้าก้อจาจบม.6กันไปในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้านี้แล้ว
    แต่เราคิดว่า เราจายังคงเปนวงเดียวกันต่อไป ถึงแม้ว่าจะแยกย้ายไปเรียนคนละที่ก้อเหอะ
    ฉันวางแผนไว้ว่า จะหาประกวดตามระอุดมศึกษา เพราะว่าพี่ๆจาได้ไปประกวดด้วยกันได้
    เหมือนจะง่ายเลยเนอะ แต่ก้อเอาเถอะ มานเปนที่เดียว ที่วงเราจาได้อยู่ด้วยกันหนิ
     
    การที่ได้อยู่วงนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจกว่า ..เก่า มากๆ มากๆๆๆเลยด้วย
    เราทุกคน ต่างก้ออยากจะสานฝันของตัวเอง และต่างคนต่างก้อมีจุดมุ่งหมาย
     
     
    เอาเปนว่า.. สู้ต่อไปแล้วกันนะ Improvize!!~
     
     
    Ploy ---> Bass / Improvize!!~
     
     
     

    นางฟ้า Feat. Joey Boy - Etc.
    October 16

    I saw a rainbow of hope

    "I'm come back!!"

     

     

    สถานะปัจจุบัน (ยังคงคอนเซปพูดมากเหมือนเดิม)

     

    นักเรียนวงโย,ม.5 ศิลป์ญี่ปุ่น,เปนเป็ดอย่างเตมตัว (กีต้าร์ เบส นำ ทำหมดเลยที่โบส),มือเบสวง...(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)

    และสุดท้าย เพิ่งกลายเปนพี่ดา ในโรงเรียนเมื่อไม่นานมานี่เอง เหตุเนื่องมาจาก ประกวดร้องเพลงด้วยเพลงของดา โฮะๆๆ ^O^~

     

     

    วันนี้มาอัพสเปซพร้อมกับอารมณ์เหงาอ่ะนะ..

     

     

     

    มาแพ่มเรื่องดนตรีกานดีกว่าาา~

    หลังจากวันนั้น.. (วันไหน?) - -+ ก้อวันที่เจบจากกานวงแตกไง.. (อ๋อๆๆ) (พูดกะตัวเองก้อเปน)

    เจบเหลือเกินนน เจบจิงๆ.. เข็ดหลาบ หลาบจำ ไม่กล้าทามอารายอีกเลยยย

    เคยมีคนชวนไปอยู่วงเดียวกาน ก้อหลายคนอยู่อ่ะ.. แต่ไม่เคยเปิดใจเลยซักวง..

     

    จนกระทั่ง เมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา มีเพื่อนในห้อง มันขาดมือเบส มันจาประกวดในร.ร.

    ก้อเลยช่วยมันเล่น เราก้อไม่ได้เก่งอารายอ่ะนะ.. มันคงไม่มีใครจิงๆ - -

    สุดท้าย พอเล่นให้มานเสดไปหนึ่งงาน (เล่นแบบง่ายมากๆค่ะพี่น้อง ไม่มีอารายมากกว่าเดินเบส)

    หลังจากนั้น ก้อมีคนอื่นมาชวนไปเล่นวงนั้นๆ (เราไม่ได้เก่งอาราย แต่ไม่เข้าใจ จาชวนไปเพื่อ??)

    สุดท้าย ก้อเลือกพี่ตูน ก้อคือวงที่เคยช่วยไปอ่ะแหละ.. รู้มั๊ยยย กานที่เราเลือกพี่ตูน เรามีเหตุผลนะ..

     

    เพราะพี่ตูน เค้าเหมือนเราเลยอะ คือว่า เค้าก้อโดนเพื่อนทิ้งมาแบบเราเนี่ยแหละ.. เลยเข้าใจความรู้สึกไง.. คงจาsadสุดๆ

    แต่เค้าดีกว่าเราตงที่ว่า เค้าล้มแล้วลุก แต่เราอะ ล้มแล้วก้อนั่งมันอยู่ตงนั้นแหละ..

     

     

    ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วล่ะน้าาา เราจาบอกว่า เราเปลี่ยนไปแล้วว.. !!~

    มีคนบอกว่า ให้ลองเปิดใจกะวงนี้ดูสักครั้ง ลองดู.. ลองดู.. ลองดู..

    โอเคๆ เปิดๆ เปิดแล้ววว... และพอเมื่อลองได้เปิดดู ก้อได้รู้ว่า "มันมีอารายใหม่ๆ รอเราอยู่.."

    ณ ปัจจุบัน กำลังหัดสแลปเบสเพลงคนมีตังค์อยู่.. พอได้แล้วล่ะ.. แต่ยังไม่ดี..

    นิ้วเนิ้วแตกกกก แต่ไม่เปนไร ทามได้อยู่แล้นนน

     

     

     

    สุดท้ายยย ก้อจบการอัพ ด้วยอารมณ์"เบิกบาน มีกำลังใจ ที่จาก้าวต่อไป"..

     

     

     

     

    รุ่งอรุณแห่งความหวัง รอเราอยู่.. :))

    July 11

    ฉายาใหม่"คิริตซึ"

     

     

     

     

    สวัสดีจ้าาา

    ยินดีต้นรับเข้าสู่สเปซของคิริตซึ(ฉายาใหม่)

     

     

       
     

    เหะๆ.. ได้เปนหัวหน้าห้องด้วยแหละ

    แต่ก้อไม่ได้รับผิดอารายมากมายหรอก

    อาจารย์เค้าเข้าใจน่ะ

    พูดถึง..

    เปนหัวหน้าแล้วก้อดีเหมือนกานนะ

    ได้รับผิดชอบอารายต่อมิอาราย

    ถึงจาไม่มากมายก้อเหอะ

    ที่เราชอบเพราะว่า ได้ฝึกเปนผู้นำอะ

     

    ลืมพูดถึงเพื่อนใหม่ไปเลย

    เพื่อนใหม่เรา ในกลุ่มมีกาน4-6คนอ่ะ

    ผู้หญิงล้วนๆ

    ที่สนิทๆก้อมีช่อกะกั้ง

    โดยเฉพาะไอช่อเนี่ยนะ

    แบบว่าฮาสุดๆ

    มานชอบทามอารายหลุดๆอะ

    เช่น ทามผ้าเช็ดหน้าร่วงพื้น

    มานดันเอาขึ้นมาโปะหน้าต่อซะงั้น

    เหอๆ

    ส่วนกั้ง มานก้อเปนคนเงี๊ยบ เงียบ

    แต่บางครั้งมานก้อบ้าพอๆกะช่อ

    ยังไงของมานเนี่ย

    ส่วนอีกคนก้อมีโบว์

    มานชอบแอ๊บแบ๊ว

    ทั้งๆที่ดูๆไปมานก้อไม่แบ๊วนะ

    (แบ๊วไม่คือ)

     

    ห้องใหม่ก้อต้องมีเดกใหม่ตามเคย

    หน้าตาก้อดีอ่ะนะ

    (แต่โทดที ข้าพเจ้าไม่หวั่น)

    มีเดกหลายๆห้อง มาแอบชอบคนห้องเราอ่ะ

    (ห้องเราเสน่ห์แรง หุหุ)

    มีอยู่คนนึงอ่ะ

    มานชื่อเวธน์ เปนเดกเก่าเนี่ยแหละ

    มานชอบจ้องคนอื่นอ่ะ

    จ้องแบบว่า จ้องง่ะ

    ไม่ได้จ้องแล้วเคลิ้มนะ จ้องแบบเพ่งง่ะ

    พอเราหันไปมองมาน มานก้อยังจ้องอยู่

     เราเลยเรียกมานว่า"ไอโรคจิต"เลยอ่ะ

    เด้ววันหลังมาขยายความให้ฟัง

    ว่ามานโรคจิตยังไง

    ส่วนห้องที่เราเรียนก้อคือ ศิลป์ญี่ปุ่น

    อาจารย์สอิ้งน้อย

    สนุกมากมาย

     

    แต่อาจารย์บอกว่า

    ม.4ก้อสนุกอยู่หรอก

    แต่ถ้าขึ้นม.5อ้วกแน่

    พูดซะเสียวสันหลังเลย

    แต่ที่แน่ๆ จาไม่ประมาทในกานเรียนก้อแล้วกาน

     

     

     

     

     

     

    ช่วงนี้นะ.. ต้องนอนหัวค่ำ แล้วก้อตื่น6โมงครึ่ง

    อื้อหือ.. เปนอารายที่ทามยากมากๆ(สำหรับเรานะ)

    เหอๆ ต้องทนก๊าบบบฃ

    วันนี้ก้อไม่มีอารายแล้วล่ะ เอ้ย มีดิ

     

    คิดถึงเพื่อนเก่า กอล์ฟ เจ ก๊อง แล้วก้อคนอื่นๆอีก

    ถึงแม้ว่าตอนอยู่ด้วยกาน จาไม่ได้แสดงว่าเปนห่วงอารายมากมาย

    แต่จิงๆแล้วก้อเปนห่วงทุกคนนะ

    ไอก๊องอะ ไม่รู้ป่านนี้แกไปอยู่ที่ไหน

    เราไม่ได้เจอแกมาตั้งปีกว่าแล้วนะ

    เปนห่วงอะ กลัวแกจาไปติดยา หรือสูบบุหรี่

    ขอให้แกอย่าไปทามอย่างงั้นเลยนะ

     

     

    อีกคนที่สุดแสนห่วงคือป๊า อยากอยู่กะป๊านานๆ

    รู้สึกว่า เรายังเปนลูกที่ยังไม่ดีพอเลยอะ

    อยากพาป๊าไปเที่ยวต่างประเทศ ไปเที่ยวที่ไหนก้อได้ที่สวยๆ

    พลอยจาเรียนภาษาอังกฤษให้เก่งๆนะ

    เวลาไปเที่ยวจาได้สะดวกไง

    แต่ป๊าต้องอยู่กะพลอยนานๆนะ

    สิ่งที่พลอยห่วงที่สุดคือ หลังจากตายไปพลอยจาไม่ได้อยู่กะป๊า

    แต่ถ้าป๊าเชื่อพระเจ้า หลังจากเราตายไป เราก้อจาได้อยู่ด้วยกาน

    หลายคนอ่านแล้วอาจหาว่าบ้านะ

    แต่ก้อช่างเหอะ ไว้เราอธิบายคราวหลัง

    อยากรู้เม้นถามนะ ไปละ

    บะบาย~~

     

      

     

     

     

    June 05

    แวะมาบ่น

    โธ่ๆๆ ช่วงนี้จาอัพรูปก้ออัพไม่ได้ อัพเพลงก้ออัพไม่ได้ เซงง่ะ
    แวะมาแปปเดียว จานอนแย้ว ไปละ.. บ๊ายบาย (ม.4เปนเดกดีหน่อย)
    วันหลังมาอัพใหม่ (อัพเยอะเด้วโดนบ่นอีก)
    May 21

    กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

    อ่ะนะ.. วันนี้ก้อแวะมาอัพอ่าาาา...
    ช่วงนี้ไม่ได้อัพเลย ขี้เกียดอย่างแรงง่ะ ตอนนี้ขึ้นม.4แล้วคร๊าบบบบบ ได้เพื่อนใหม่ด้วย เยอะแยะเลย
    แต่ก้อยังมิวายคิดถึงเพื่อนเก่า อ่ะนะ.. อย่างน้อยเราก้อยังติดต่อกานได้ ไอกอล์ฟไปเรียนที่อินทราชัย
    ไอเจมานเรียนพาณิช จำชื่อโรงเรียนไม่ได้อ่ะ ส่วนเพื่อนใหม่ ก้อเข้ากานได้อ่ะนะ แต่เพราะว่าเพิ่งคบกานล่ะมั้ง ก้อเลยไม่ค่อยกล้าคุยแบบเฮฮาเท่าไหร่
    เลยกลายเปนเดกติ๋มไปเลย (แต่ข้างในก้อยังคงรักษาความแมน และม้าดีดกระโหลกไว้อยู่อ่ะนะ)อีกอย่างนึง ที่บ๊องมาก
    ตูได้เปนหัวหน้าห้องเทอมนึงอ่ะ แบบว่า รับผิดชอบสุดๆ แบบว่า.. หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมกะความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง นี่!!!(เลียนแบบพี่หน่วย)
     
    ปีนี้ได้เพื่อนฟิลิปปินส์อีกแล้วได้พูดภาษาอังกฤษ ปีนี้สำเนียงดีขึ้นเยอะ คนฟิลิปปินส์ยังชมเลย... ดีใจอ่ะ...
    ช่วงที่อยู่เพื่อนๆฟิลิปปินส์.. ขำมากมาย โจอย่างฮาอ่ะ เค้าเปนคนตลกมากๆ คนอื่นเหนอาจจาว่าเค้าบ้าก้อได้
    อีกคนก้อราเมียร์.. เค้าก้อสนุกดีอ่ะ เค้าชอบเล่นมุข มุขพี่แกเข้าใจง่าย แล้วก้อขำดีด้วย ถึงแม้แกจาเล่นมุขแบบภาษาอังกฤษก้อเหอะ
    อ้าวเห้ยย เวลาไมผ่านไปเร็วอย่างงี้อ่ะ.. หมดเวลาเล่นซะแล้ว ตอนนี้ เราต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่...
     
    บอกตรงๆเริ่มม.4ใหม่ ก้อเหมือนกะนับหนึ่งใหม่เลย ต่อไปนี้คงจานอนตั้งแต่สามทุ่มครึ่ง ฮ่าๆๆ..
    ไปก่อนแล้วกานนะ ตอนนี้ขอบอกเพื่อนๆนะว่า เวลาผ่านไปเร็ว ตอนฟังผลสอบเรายังเหนเพื่อนคนนึงอยู่เลย
    แต่พอเปิดเทอมมา มีคนบอกเราว่าเพื่อนคนนั้นตายแล้ว เพิ่งเผาไปได้อาทิดเดียว กะอาจารย์คนนึงที่โรงเรียน
    แกเปนภรรยาของอาจารย์สมนึก ครูประจำชั้นเราตอนม.2 เค้าไปอย่างกระทันหันจิงๆ อาจารย์มาเล่าให้นักเรียนฟังว่า
    วันที่8อาจารย์แกยังมาสัมมนาอยู่เลย วันที่9แกก้อไปแล้ว ขอบอกทุกคนเลยนะว่า เวลามันผ่านไปเร็วจิงๆ
     
    วันนี้คนที่เรารักอยู่กะเรา แล้ววันพรุ่งนี้ล่ะ? อยากบอกว่า ทามวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วเราจาไม่เสียใจ
    วันนี้คนที่เรารักยังอยู่กะเรา ทามอารายเพื่อเค้ามั่ง คำนี้ ทุกคนที่อ่าน คงไม่ได้ได้ยินเปนครั้งแรกหรอกเนอะ
    แต่ถึงไม่ได้ยินเปนครั้งแรก ก้อถือว่า อันนี้เปนอันที่ย้ำอีกครั้งก้อแล้วกานเนอะ..
    March 13

    ~~In Side Out Worship~~

    Hello!!!

    ดีจ้า..!!!

     

    หลังจากที่ไม่ได้อัพสเปซมา2เดือน... มีเรื่องราวมากมาย..

    ทั้งยิ้ม เฮฮา บ้าบอ ไปจนถึงร้องไห้..

    แต่ก้อสนุกดีนะ.. วันนี้ก้ออยากเล่าเรื่องราวหลายๆอย่าง.. ขอเอาแค่ความประทับใจก้อพอมั้ง

    เรื่องเส้าๆ อย่าไปพูดถึงมานเล๊ย เครียดป่าวๆ - -"

     

     

    เอาเรื่องแรกเท่าที่จำได้ก่อนนะ.. เรื่องแรกก้อคงจาเปนม่าเดือนกุมภา ปามานต้นๆเดือน ทีมนมัสกานได้ไปที่Upper Roomอ่ะ ไปนำนมัสกาน.. เราก้อได้ไปร้องเพลงด้วย มีเรา พี่เอิร์ท พี่แคท พี่หน่วย พี่อ๋อง พี่เต้ย แล้วก้อไอพิว.. หนุกหนานหลาย..กระโดดกานกระจาย!! จนลืมไปเลย ว่าตัวเองไม่สบาย แล้ววันนั้น ก้อได้ฟังคำแบ่งปันจากพี่.. พี่อารายไม่รู้อ่ะ ลืมชื่อไปแล้ว เค้าแบ่งดีมากเลยอะ แบ่งเรื่องคู่พระพร.. ก้อปามานว่า อยู่โสดก้อได้ แต่งงานก้อดี.. ดีทั้งคู่.. พี่เค้าบอกว่า ถ้าจาอยู่โสด ก้อให้เรารับใช้พระเจ้า.. แต่ถ้าจาแต่งงาน ก้อให้ใช้ชีวิดคู่ ให้มีครอบครัวที่เปนแบบอย่างที่ดี.. แล้ววันนั้นก้อจบไป1วัน

     

     วันต่อมา.. ติดๆกานเลย วันนั้นคือวันอาทิด.. 55+ ตอนเช้าก้อไม่มีอารายหรอก.. ก้อคือว่า ทีมนมัสการเล่นสดอ่ะ ไม่ได้ซ้อมกานเล๊ยยย แต่ก้อสนุกดี ตื่นเต้ววว แต่ตอนเยนเนี่ยดิ.. เล่นเอาหัวใจจาวาย... โอยย คิดแล้วขำ.. ก้อคือว่าวันนั้น.. มีท็อปกะตาล(นักบอลทีมของแม่)มาโบส.. พอเลิกโบส.. ก้อเลยจาไปที่ซ.6 เพื่อไปงาน"In Side Out Worship" แต่ว่าจาไปพร้อมแม่.. แม่ดันติดงาน ก้อเลยไปรอแม่ที่เดอะมอลล์ ตอนไปรอ ก้อมีเรา,ป๊า,ท็อป,ตาล นั่งกินนอนกินที่เดอะมอลล์(อันนี้เว่อ) เพื่อรอแม่ รอไปรอมา ดูนาฬิกา ปรากดว่า อีก40นาทีงานเริ่ม(เราต้องไปร้องเพลงด้วยดิ) จาทามงัยล่ะครับพี่น้อง.. แม่ เม่อ ตูไม่รอแว้ววว เลยโทไปบอกแม่ให้ตามไปแทน.. ส่วนเฮาๆก้อรีบบึ่งไปสุขุมวิทซ.6ทันที

     

     คิดดูนะ จากเดอะมอลล์บางกะปิ ไปสุขุมวิทอ่ะ แล้วเปนวันอาทิดซะด้วย ครึ่งชั่วโมงจาทันรึ.. ทีแรกก้อนั่งรถTaxiไป.. ออกจากเดอะมอลล์ไม่ถึงไหน.. ติดครับท่าน.. แล้วอดทนนั่งมานไป จนถึงแยกรัชฎา เลยตัดสินใจลงรถไฟใต้ดินมานซะเลย.. ในตอนนั้น เปนครั้งแรกที่รู้สึกว่า รถไฟใต้ดิน ไมวิ่งช้าอย่างงี้ฟะ ไม่ทันใจแม่เล๊ยย!! เหลือบไปดูนาฬิกาอีกรอบ อ๊ากก ถึงเวลาแล้วนี่หว่า.. เลยรีบโทไปหาพี่หน่วย พอถามพี่หน่วยว่าเริ่มรึยัง.. พี่หน่วยบอกว่ายัง ทีนี้สปีดฝีเท้าใหญ่เลย..

     

    ส่วนท็อปกะตาล 2คนนั้นได้ขึ้นรถไฟใต้ดินเปนครั้งแรก.. อืม อ่ะนะ แม่รีบ ยินดีด้วยแล้วกาน.. พอลงจากรถไฟใต้ดิน รีบวิ่งเลยเจ้าค่ะ.. วิ่งไปขึ้นสถานีอโศกของรถไฟฟ้า โอ้ว!! เปนครั้งแรกของท็อปและตาลเช่นกาน.. ยินดีด้วยอีกรอบนะลูก.. แต่แม่รีบเหลือเกิ๊นนน ไม่มีเวลาแสดงความยินดี.. สุดท้าย เราก้อมาถึงสุขุมวิทซ.6ด้วยความปลอดภัย(ขอบคุนพระเจ้า) เลยเวลาที่กำหนดไป10นาที โอ้!! เปนไปได้ (ขอบคุนพระเจ้าอีกรอบ)

     

    แล้วทีนี้ ปรากดว่า งานยังไม่เริ่ม พอมาถึง พวกพี่ๆเค้าก้อซ้อมกานอยู่พอดีเลย.. สรุปรู้มั๊ยทามไมงานไม่เริ่ม.. เพราะว่างานมานเริ่ม3.30 แต่เราคิดว่างานเริ่ม3.00 โอ้วว ซาร่ารับไม่ได้.. เข้าใจผิดเรื่องเวลา เลยรีบตั้งนาน.. พองานเริ่ม.. คนก้อเริ่มเข้ามาในห้อง ดนตรีก้อเริ่มขึ้น.. แล้วพวกเรา"Youth Shaker" ทั้ง3ซอย ก้อกระโดดนมัสกานพระเจ้า นมัสกานแบบไม่ลืมหูลืมตาเลยอ่ะ.. แบบว่า วันนั้นมันโคตรๆๆๆๆ.. ตอนนั้นเราไม่สบายอยู่ด้วยอ่ะ แต่พอร้องเพลงขึ้นมาจิงๆ ดันร้องออกมาได้เหมือนคนปกติอ่ะ?? จามีบางช่วงที่ร้องไม่ไหว เสียงก้อจาแหบลง เพราะว่ามีเสลด เราก้อใช้วิทีกระแอมเอา

     

    สุดท้าย เราก้อประคองเสียงไว้ได้ตลอดงาน.. เย่ๆๆ ดีใจ แต่มีอยู่บางช่วง โดยเฉพาะช่วงสุดท้าย ไมค์มานไม่ดังง่ะ.. แต่ก้อดีเหมือนกานเพราะเราไม่สบาย.. แต่ไม่ดีตงที่สงสารพี่หน่วยอะ.. พี่หน่วยก้อไม่สบายเหมือนกาน.. พี่หน่วยอะ เสียงแหบมากๆเลย.. แต่สุดท้ายก้อจบลงด้วยดี เพราะว่ามีพี่ปั๊ม (ผู้นำซอย9ฮับ) มาช่วยพี่หน่วยร้อง.. โอ้!!! โล่งอก.. พอจบงาน.. ก้อไปส่งแม่หน้าโบส แล้วก้อกับบ้านกะพี่เอิร์ท..

     

     ก้อ.. คงจาพิมต่อไม่ได้แล้วล่ะ.. ปาไปสี่ทุ่มแย้วว พรุ่งนี้ต้องไปสอบซ่อม แล้วอีกอย่าง.. เล่าแค่เรื่องเดียว ก้อย๊าวยาวขนาดนี้แล้วอ่ะ แล้วเรื่องของเรื่อง วันนี้ขี้เกียดเอากรอบเลื่อนลงอ่ะ.. เลยยาวเปนหางว่าวอย่างงี้งัย.. ไว้วันหลังมาอัพเรื่องอื่นต่อ.. 555+ วันนี้รู้สึกดีที่ได้อัพ.. โอย.. ร้อนๆๆ ป๊าปิดแอร์ซะงั้น.. ต้องไปแล้วน้าาาา..

     

    ............................................ 

     
     
     

    ป.ล.~~~~

    ชอบมากที่ได้ร้องเพลง... อยากบอกว่าดีใจ ที่ได้เปนทีมนมัสกาน มานไม่ใช่ได้ร้องเพลงแค่นั้น

    ยังได้ทามงานรับใช้พระเจ้าอีก.. ส่วนเรื่องความฝันของเรา..

    ก้อฝากไว้กะพระเจ้าอ่ะ.. ถ้าดูจากสายตาของคนทั่วไปเรารู้ว่า ไม่มีทางเลยที่เราจาไปถึง

    แต่ถ้าดูจากสายตาพระเจ้าแล้ว.. มานเปนไปได้น่าาา.. (อันนี้ไม่ได้ปลอบใจตัวเองนะ)

    ยอมรับน้า ว่าบางทีก้อแอบงอแงเรื่องนี้เหมือนกาน.. ดูเหมือนบ้าๆบอๆเลย..

    แต่เราก้อยังเชื่ออยู่ว่ามานเปนไปได้.. ถ้ามานเปนจิง.. ทุกคนก้อคงเหนเองแหละ..

    เด้ววันหลัง ถ้าอัพอีก จามาคุยกานเรื่องร้องเพลงนะ เรามีประโยคบางอย่าง ที่เราได้ยินแล้ว..

    มานเอาออกจากใจไม่ได้อ่ะ ไม่ใช่ว่าเราประทับใจนะ ถ้าประโยคนี้เปนคน เราคงกระโดดถีบมานไปแล้ว

     
     

    ไว้อัพครั้งหน้า จามาบอกก้อแล้วกาน.. วันนี้ บ๊ายบาย... ~~~  ^^  ~~~

     

     

     

    January 11

    สวัสดีปีใหม่ แด่ชาวสเปซทู้กกคน

     

    สวัสดีปีใหม่จ้าาา
    เราหวังว่าทู้กคนคงสบายดีน้าาา

    ส่วนเราน่ะหรอ...

    โอ้ยยยยยยยยย

    สบายดีอย่างแรง ปีใหม่ที่ผ่านมาเนี่ย ไปประจวบฯมาด้วย...

    อยากรุ้จัง ว่าเพื่อนๆชาวสเปซอะ ไปไหนกานมามั่ง

    ใครผ่านมาก้อแวะทักทายมั่งนะ

    เมื่อปีใหม่มาแล้ว..... ก้อแสดงว่า เวลาใกล้จาจบม.3 ก้อใกล้เข้ามาทุกที

    เห้อ... พูดถึงแล้วก้อรุ้สึกใจหาย กลัวว่าพอจบไปแล้วจาคิดถึงเพื่อนอ่าาาาา

    แต่เราคงจาไม่พูดถึงตอนนี้ให้ยาวอ่ะนะ... สำหรับเรื่องราวต่างๆที่อยุ่ร.ร.อ่ะ

    เพราะเราจาเกบไว้ในกรอบข้างล่างเนี่ยแหละ

    ถ้าใครขี้เกียดอ่าน ก้อข้ามไปเลยเน้อ

    เพราะว่ามานไม่ค่อยจำเป็น

    รัก

    ลูกบ.ล.

    ทู้กคน

    โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง

    รักนะ :เดกบ.ล.

    สู้เว่ยยยยยย

    สวัสดีจ้ะ..

    ตอนนี้ก้อจามาเล่าถึงเรื่องที่โรงเรียน ซึ่งมีทั้งฮา

    ขำ และก้อเส้าบางครั้งอ่ะนะ

    ..................

     

    ก้อ..

    เอาตั้งแต่ช่วงกีฬาสีเลยแล้วกาน..

    ก้อสรุปว่าช่วงกีฬาสี ก้อผ่านไป โดยที่เราได้เหรียญเงิน

    เย่ๆๆๆๆ!!!!!

    ดีใจสูดๆ

    แล้วเราก้อได้ขึ้นไปรับเหรียญ...

    ที่ผ.อ.เปนคนใส่ให้ด้วยอ่ะ ปรามานว่าเปนตัวแทน

    แต่กีฬาสีปีนี้ ก้อเหงาไปนิสนึงนะ

    เพราะว่าไม่มีไอก๊องมาคอยกวนใจอ่ะ....

    แบบว่ามานเหงา

     

    พูดแล้วก้อคิดถึงปีที่แล้ว ที่พอถึงกีฬาสี

    เรากะมานแล้วก้อไอเจ ผลัดกันโบกธงสีอ่ะ

    สนุกมากๆ แข่งกานทามท่าโบกธง

    ว่าใครจาเจ๋งกว่ากาน... 55+

    แต่ปีนี้ กลับไม่มีมาน มาคอยโบกธงอีก

    เส้า.. T-T

     

    ปีที่แล้ว เราไปทัศนศึกษา เราก้อนั่งข้างไอก๊อง

    แต่ปีนี้ บนรถที่ไป ดันไม่มีเสียงไอก๊องให้กวนใจ

    ถ้าให้เลือกระหว่างมานหายไป

    กะเลือกว่าให้มานกวนใจไปตลอดกาล

    เราเลือกอันหลังมากกว่า

     

    ถึงมานจาเปนคนน่ารำคาญ

    แต่เราก้อไม่เคยคิดจาให้มานหายไปจากชีวิตของเรา

    ถ้าไอก๊องมานได้อ่านคำพูดพวกนี้ ก้อคงจาดี

    เพราะเราอยากให้มานรุ้ว่า

    "เราคิดถึงมานมากที่สุด"

    แต่สุดท้าย...

     

    กีฬาสีปีนี้ ก้อจบลงไป..

    โดยที่ไม่มีไอก๊องงงงงงงงง

     

    พูดแล้วเส้าาาา...

    เปลี่ยนเรื่องดีกว่า...

     

    พอถึงปีใหม่ เราก้อหยุดเรียนตั้งแต่วันที่29เลย

    แล้วก้อไปเที่ยวประจวบฯ อย่างที่บอกไว้ตอนแรก

    แล้วเราก้อเริ่มทามFriends Ship

    แล้วมานก้อใกล้เวลาที่เราจาจากเพื่อนขึ้นมาทู้กที

    ฮือๆ

     

    พอเปิดปีหลังปีใหม่มา...

    ก้อมาโรงเรียนตามปกติ.. 55+

    ช่วงนี้มาสายทุกวันเลย แต่ก้อยังไม่ถึงขั้นโดนกัก

    โดนกักบ้างปามาน4-5ครั้ง

    แบบว่า พอมาถึงโรงเรียน เค้ากำลีงเคารพธงชาติ

    หรือไม่บางทีก้อกำลังสวดมนต์กานอยุ่อ่ะ

    เหอๆ ชีวิด

     

    จากที่เทอมที่แล้ว มาถึงตอนที่เพลงมาร์ชร.ร.ขึ้น

    เทอมนี้ มาตอนเพลงขึ้นเหมือนกานค่ะ(เพลงชาติ)

    เพราะว่า เทอมนี้ เราหยุดเรียนบ่อย

    เหตุผลมีร้อยแปด

    เยอะจนขี้เกียดพูด

     

    แล้วม่าวานนี้อ่ะ เค้ามีถ่ายรุปแบบว่าเอาไว้สมัครเรียนอ่ะ

    ปรากดว่า เราผมยาวอ่ะ เลยโดนตัดไปถึงติ่งหูเลย

    แบบว่า ติ่งหูโผล่ออกมาเลยอ่ะ คิดดูดิ มานจาสั้นขนาดไหน

    แต่อาจารย์เค้าตัดสวยดีนะ

    ยอดเยี่ยม.. ก๊ากๆ

     

    ส่วนพระอาจารย์ หรืออาจารย์สันต์เพชรในปัจจุบัน

    ก้อเขียนFriends Shipให้เราด้วย

    ดีใจมั่กๆ แถมติดรุปให้อีกตะหาก

    เค้าเขียนบอกเราว่า

    เราเปนลูกศิษย์ที่ดีมาก

    ขยัน ตั้งใจเรียน แล้วก้ออ่านการ์ตูนในคาบแกเปนกิจวัตร

    สรุป..

    ขัยนไปหมดไงล่ะ

     

    แล้วก้อ ในวันที่19นี้ เราจาต้องไปเข้าค่ายแล้ววว

    ดีใจมากกกก

    ก้อคงไม่มีอารายจาพูดละล่ะ

    คงต้องพอแค่นี้ก่อน...

    (จาไปดูละคร) -*-

     

    สุดท้ายนี้...

    ขอให้ทู้กๆคน..

    มีความสุกๆดิบ.. ล้อเล่งงง

    มีความสุข ในวันปีใหม่นี้ และตลอดไป

    พระเจ้าอวยพรจ้ะ.. ^^

    ................

    ..........

    .....

    /? /? /? /? ??

     

    5555+

    สุดท้ายนี้ ก้อขอพูดถึงวงCLASHซักนิสนึงงง

    อัลบั้มใหม่ของพี่ๆเค้าชื่อว่าCrashing อันนี้ทุกคนคงรุ้แล้วเนอะ

    แค่พูดเฉยๆง่ะ

    เราจาบอกว่า เราชอบเพลง"รอ"มากๆ เพราะดี

    ชอบตอนร้องรับอ่ะ ที่มานร้องว่า

    "ผิดเลยใช่ไหมที่ฉันยังรักเธอ... จะตายยังไงเท่าไหรก็จะรอ....

    ถ้าเมื่อไหร่.. เขาไม่สนจนเธอต้องเสียใจ.... เจ็บปวดทนไม่ไหว ยังมีฉันที่รอ....

    รอแต่เธอ.."

     

    เพราะสูดยอด หลายคนคงเคยฟัง แต่ถ้าใครไม่เคย ก้อลองๆไปฟังดูนะ

    ส่วนเรื่องเพราะไม่เพราะ มานแล้วแต่คน แต่สำหรับเรา เพราะมั่กๆ

    ใจจิงวันนี้อยากเอารุปพี่ๆวงCLASHลงมากๆ แต่ว่ามานมีปันหาอารายก้อไม่รุ้ เอาลงไม่ได้ซะงั้น

    ถ้าเอาลงตอนนี้ก้อคงจาไม่ได้ละ ไว้วันหลัง รีบไปอ่าาาา

    จารีบไปดูละคร เรื่องทะเลริษยา ช่อง5

    เราเพิ่งดูอ่ะ แต่ว่าสนุกดี....

    เอาเปนว่า เราไปก่อนน้าาาาาา...

    พระเจ้าอวยพร..

     

     

     

    November 09

    สีแดงสู้เว่ยยยย!!!! จบ!

     

    ดีจ้า... วันนี้มาอัพแย้วววว.. ม่ายด้ายอัพมาตั้งหลายอาทิดแน่ะ.. เกือบเดือนด้ายมั้งเนี่ย...

    555+ ม่าปามานอาทิดที่แล้ว เอารุปแกงส้มกะต้มยำมาลงอีก.. โอยยย ยิ่งดูก้อยิ่งชอบ....

    จามีอยุ่รุปนึง แกงส้มมานยืนกินกาแฟ.. เก่งจิงๆเลยน้องพี่ วะฮ่าๆ..-*- มีรุปให้ดูด้วย

    มานตัวสูงขึ้นเยอะเลย.. แกงส้มอ่ะ แถมยังชอบกินกาแฟ... แต่ที่สูงกว่า ก้อคือต้มยำนั่นแหละ... ตัวใหญ่มากๆ..

    แล้วพวกมานก้อฉลาดมากๆด้วยเหมือนกาน..... เนี่ย เด้วนี้นะ ต้มยำมานชอบอยากออกนอกบ้านจังเลย..

    ม่ายรุ้จาทามยังไง ม่ายอยากให้มานออกนอกบ้านเลย.... มีอยุ่วันนึง.. ไอต้มมานหนีออกจากบ้าน...

    แล้วก้อไปที่ถนนอ่ะ.. ข้ามถนนไปเกาะกลางถนน โอยยย หัวใจจาวาย ต้มยำเอ๊ย

    นี่ถ้าพี่ม่ายอยุ่นะ ป่านนี้ต้มจาเปนไงมั่งเนี่ย.... ต้มยำกะแกงส้ม เปนหมาสุดที่เลิฟของเราเลยล่ะ

    ต้มยำ.. เวลามานจาถ่ายรุปอ่ะ.. มานยิ้มด้วยน้าาา.. แบบว่า มองกล้องแล้ว ฉีกยิ้มกว๊าง กว้าง.... มีรุปให้ดูอีกละ ดูนะ

      555+ เนี่ยคือรอยยิ้มของต้มยำ... เราม่ายด้ายบังคับให้มานยิ้นนะ มานยิ้มของมานเอง..... เก่งจิงๆเลย

    อยุ่ดีดี ก้อคิดถึงโคดสะนาของDTAC ที่เค้าบอกว่า"ทามไมมานดูวัดๆจังคะ"อ่ะ....

    รุ้มะทามไม.. ก้อหมาเราอ่ะ มานเปนลูกครึ่งระหว่างหมาไทยทามมาดา กะหมาอัลเซเชี่ยน.. แล้วเกิดอารายขึ้นน่ะหรอ..

    ก้อคิดดูดิ พอมานโตขึ้นมา"ทามไมมานดูวัดๆจังอ่ะ"แม่เราบอก 555+ เราก้อว่างั้นแหละ...

    ช่วงนี้ต้มยำกะแกงส้มมีปันหาก้อคือว่า.. มานมีเห็บอ่ะ.. แต่ก้อม่ายเยอะมาก แต่ถ้าเปนไปได้ ม่ายให้มีเลยจาดีกว่า..

    แต่ก้อม่ายรุ้เหมือนกาน ว่าวิทีที่จาทามให้หายขาด จาต้องทามไง... ช่างเหอะ อาบน้ำให้มานก้อแล้วกาน..

     

     

    นอกจากนี้.. ช่วงนี้ก้อมีกีฬาสี 555+ ปีนี้ก้ออีกตามเคย(แบบปีที่แล้ว).. เราลงบาส!! เย่ๆๆ ดีใจกะเราหน่อยดิ...

    ตอนนี้ เวลาเลิกเรียน ก้อจาซ้อมกะพวกพี่ๆม.ปลายอ่ะ... ก้อดีเหมือนกาน วันนี้ด้ายซ้อมเต็มรุปแบบเปนวันแรก....

    แต่เราอยุ่แค่ซ้อมเลอัพ แม่โทรมา บอกให้กลับบ้าน... เง่อ.. เซงเลย..

    ส่วนคนอื่นๆ ม่ายรุ้ว่าเค้าซ้อมกานยังไงต่อ.... ช่างเหอะ แต่วันจันทร์นี้ เราจาต้องแข่งแล้วอ่ะ แข่งกะสีชมพู..(เราอยุ่สีแดง)

    กลัวมากๆ กังวลสุดๆ เพราะว่าทีมเราอ่ะ.. มีแค่5คนเอง แบบว่า ถ้าเล่น ก้อม่ายต้องเปลี่ยนตัวเลยอ่ะ เพราะมานมีครบพอดี...

    กลัวทั้งเหนื่อย กลัวทั้งแพ้...

     

    จิงๆแล้ว... เรื่องแพ้ชนะเปนเรื่องทามมาดาเรารุ้นะ... แต่ว่าปีนี้ เรารุ้สึกว่า ยอมไม่ได้จิงๆ.. เพราะปีที่แล้วเราโดนไว้เยอะอ่ะ..

    ปีที่แล้ว มี5สีนะ สีแดงหญิงม.ต้น ได้ที่โหล่.. แบบว่า ผิดหวังไปตามๆกาน... เรื่องของเรื่องคือไม่ซ้อม...

    ปีนี้เราเลยซ้อมทุกวันเลย... แต่ม่ายรุ้คนอื่นๆซ้อมป่าวนะ... เพราะว่า เวลาเราเล่นบาส เราจาเล่นกะเพื่อนผู้ชาย...

    ม่ายด้ายเล่นกะผู้หญิง... ก้อเลยม่ายรุ้ว่า ผู้หญิงซ้อมมั่งรึป่าว แล้วอีกอย่างผู้หญิงที่เล่นบาสสีเรา ก้ออยุ่ม.2กานด้วย..

    ก้อเลยพักกานคนละเวลา... แต่เท่าที่เหนอ่ะ... น้องมานม่ายซ้อมกานเลย... นี่แหละคือประเด็นของความเซงและความกลัว

    กลัวซ้ำรอยมากๆ.. อย่างน้อยปีนี้ เราก้อม่ายเอาที่5อ่ะ... ในใจหวังไว้ว่าอยากได้ลิ้มรสเหรียญทองกะเค้ามั่ง..

    แต่ว่ามานคงเปนไปได้ยาก... เพราะฉะนั้น หวังแค่ว่าม่ายเอาที่5ก่อนก้อแล้วกาน

    แล้วอีกอย่าง ปีนี้ เราด้ายเปนพี่ใหญ่ในบาสหญิงม.ต้น ต้องเปนคนดูแลน้องๆ...

    เราเลยคิดว่า... ไหนๆก้อปนพี่ใหญ่ทั้งที ไหนๆเราก้อต้องดูแลทีมบาสทั้งที

    เราเองก้ออยากจาพาทีมชนะมั่ง... นี่แหละคือความหวังของเราในปีนี้... เราถึงต้อง ซ้อม ซ้อม ซ้อม แล้วก้อซ้อม

    แต่ถึงม่ายด้าย ก้อม่ายเปนไร ก้อถือว่าเราพยายามที่สุดแล้ว และก้อถือว่ามานเปนบทเรียนที่ดีก้อแล้วกาน..

    55+

     

    เอ้อ...!! อย่างสุดท้ายของวันนี้คือ.. ทามกาเป๋าตังหายอ้าาา.... เซงอย่างแรง....

    ฮือๆ แล้วในนั้นก้อมีบัตรคอนเสิร์ตของClashอยุ่ด้วยแหละ...

    ใจสลายเลย..

    ถึงมานจาใช้ไปแล้วก้อเหอะ แต่อย่างน้อย มานก้อเปนสัญลักษณ์ว่า เราได้ไปคอนเสิร์ตClashมาแล้วอ่ะ..

    มานเปนความภาคภูมิใจของเราเลยนะ... แล้วที่สำคัญ การไปคอนเสิร์ตครั้งนั้น มานก้อเปนครั้งแรกในชีวิดด้วยนะ..

    เพราะว่าเราม่ายเคยไปคอนเสิร์ตมาก่อนเลย.. เปนคอนเสิร์ตในความทรงจำของเราเลย...

    เห้อ.. นี่ก้อหายไปตั้ง2วันแล้ว... มานคงม่ายกลับมาแล้วล่ะ...

    ไปดีก่าาา... บ๊ายบายน้าาา

     

     

     

     

    October 18

    เราแฮปปี้ดีน้าาา...

     

     

     
    ดีจ้า.....
    พี่ๆ น้องๆ และเพื่อนๆ
    วันนี้ได้มาอัพแล้ว
    ก้อ ไม่รุ้จาอัพอารายมาก ม่ากี้มีปันหา ผิดพลาดทางเทคนิค
    ไอที่อัพมาทั้งหมด กาลังจากดแอดและ
    แต่ดันไปกดอย่างอื่นก่อน ไอที่พิมไว้ เลยหายหมดเรยอ่ะ..
    เซงจิงๆ
    ให้ตายสิซาร่า

     
     
    ทีนี้ ไอเรื่องที่พิมไว้ จาพิมหมดเลย ก้อกะไรอยุ่...
    เอามาบางเรื่องละกาน...
    ก้อเรื่องแรกอ่ะ
    เราตั้งใจ แล้วก้อมุ่งมั่นที่จาร้องเพลงอย่างเดียวแล้วนะ
    อันนี้เคยบอกไปแล้ว
     
    ก้อคือว่า เราจาไม่ขึ้นอยุ่กะวงYouth Shaker Kidsแล้วล่ะ
    เพราะว่า เราขอไป อย่างที่พระเจ้าบอกดีก่า...
    ใครจาพูดว่า"ไอนี่บ้า"
    ตามสบายเถอะพี่น้อง ก้อเราเชื่อของเราแบบนี้อ่ะ ใครจาทามไมยะ
    แล้วอีกอย่างนะ...
    ไอมือเบส(พิว) กะไอมือกลอง(พีซ)
    มานก้อกำลังมีความสุขกะวง"ใบอ่อน"ของพวกมานกานอยุ่แหละ
    คือ.. มานกำลังไปได้สวยน่ะ
     
    เราเอง ก้อไม่อยากไปบังคับมาน ให้มานมาเปนสมาชิกวงเราหรอกนะ
    มานมีความสุข กะสิ่งที่มานใฝ่ฝัน มานก้อดีแล้ว
    ถึงเราจาSadสุดๆก้อเหอะ
     
    ก้ออยากจาบอกพวกมานว่า ทามให้ดีที่สุดก้อแล้วกาน
    อย่าทิ้งวงไปไหนนะ
    เพราะว่า แกมีวงนี้ทั้งวงอ่ะ มานแลกกะความสุขเราเลยนะเว่ยย
    เราไม่ได้เรียกร้องให้แกมานะ หวังว่าคงจาเข้าใจ
     
     
     
     
    เอาเถอะ...
    ในตอนนี้ มานก้อถึงเวลาของเรา ที่ต้องหันมาใส่ใจตัวเองซักที
    ในเมื่อเรารักกานร้องเพลง
    แต่ไม่มีใครไปกะเรา ก้อช่างมานปะไร
    เราไปของเราคนเดียวก้อได้
    อย่างที่บอก... แล้วแต่พระเจ้าจานำ
    แต่อย่างน้อย... ตลอดชีวิดของเรา เราจาไม่ทิ้งกานร้องเพลงอย่างเด็ดขาดแน่ๆ
     
     
    มีอีกประโยคที่มานช่วยผลักดันเราด้วยแหละ คือประโยคที่มานบอกว่า
    "เทออาจจาล้มและแพ้บ่อย แต่อยากให้ลุกขึ้นสู้หน่อย คอยบอกตัวเองไม่มีอารายได้มาง่ายดาย"
    ประโยคนี้ คือสิ่งที่ทามให้เรา ยังคงสู้ต่อไป(ไอ้มดแดง)
    ได้ยินประโยคนี้ทีไร ก้อหายเหนื่อย(ใจ)ทุกที
    ในวันนี้ เราคงต้องอัพแค่นี้แหละนะ
     
     
    อ้อ...
     
    เรื่องสุดท้ายที่เราอยากจาพูดก้อคือ..
     
    ฉันไม่ปลื้มSpaces live
     
    จบ!!
     
     

     
    (แก๊งบะบาย)
     
    ^^
     
     
     
     
    September 19

    ดีจ้าชาวโลก

     

    ดีจ้าชาวโลก....

    วันนี้ไม่มีอารายมาก...

    แค่จามารายงานตัวอ่าาาา...

    ว่าเรายังม่ายด้ายหายไปไหนนะ....

    แต่แค่ว่า เรายังม่ายค่อยมีอารมอัพสเปซ

    เนื่องจากว่า..

    หลังจากที่มีwindow live messenger

    เรารุ้สึกว่า หลายๆอย่างไนสเปซยุ่งยากมาก....

    กว่าจาอัพเสดไนแต่ละที ก้อต้องไช้เวลานานมาก

    เราม่ายมีเวลาเยอะขนาดนั้น

    พูดง่ายๆคือม่ายมีเวลาสำรวจของไหม่...

    ตอนนี้ก้อยังม่ายมี

    แค่แวะมาอัพนิดหน่อย

    อิอิ...

     

         
     

    ดีจ้า... อิอิ

    ก้อไม่ได้มาอัพตั้งนานอ่ะนะ...

    คิดถึงสเปซมานก้อคิดถึงอยุ่หรอก

    ตั้งแต่มีwindow live messenger

    ก้อไม่ค่อยมีกะไจอยากจาอัพซักเท่าไหร่

    เพราะว่า มานยุ่งยากอ่าาาา..

    งง งง แระก้อ งง

    อารายของเค้าก้อไม่รุ้...

    อย่างกรอบนี้อ่ะ....

    กว่าจาทามด้าย...

    ยังต้องไช้เวลากว่าชั่วโมงเรยอ่ะ

     

     

    หลังจากที่ไม่ได้อัพสเปซมานาน...

    ไนช่วงเวลานั้น...

    ก้อด้ายทามอารายเยอะแยะเรย

    ไปเที่ยวนู่น ไปเที่ยวนี่

    สารพัด เย้อแยะ

    แต่ที่ๆไปแร้วตื่นเต้นที่สุด

    ก้อคงจาหนีม่ายพ้น

    ......

    ..............

     

    สิงคโปร์!!!

    พึ่งจาไปมาได้ไม่ถึงเดือนเอง

    ไปม่าต้นเดือนนี้อ่ะ

    สนุกดี... บ้านเมืองเค้าสะอาดมากเรย

     

    ตอนนี้ก้อไม่รุ้จาอัพอาราย

    ถ้าจาอัพเรื่องที่ร.ร.

    เด้วก้ออัพยาวอีก...

     

    ส่วนเรื่องวง...

    ไม่รุ้ดิ...

    ไว้ไห้ผ่านช่วงนี้ไปก่อนแระกาน

    ค่อยคิดอีกที....

    ว่าจาทามยังไง.....

    แต่ที่รุ้ๆ ตอนนี้เรารุ้ไจตัวเองแระ

    ว่าเราขอบอารายมากที่สุด

    ไนเรื่องของดนตรี....

     

    เราชอบร้องเพลงที่สุด

    ชอบที่สุดแร้วล่ะ....

    จามาบังคับไห้เราเปนมือกีต้าร์

    เราทามไม่ได้หรอก

    เพราะว่าเราชอบร้องเพลง

    ไห้เราเร่นแบบเพลินๆอ่ะ

    เร่นด้าย....

    แต่ถ้าไห้เร่นเปนหน้าที่

    เราทามไม่ไหวหรอก....

     

    หมดแระ...

    เด้วค่อยอัพไหม่น้าาาา...

    บ๊ายบาย

     
         
    July 20

    ชีวิตหัวแถว แง๋ว แง๋ว

     

     

     

     

    เห้อ....

    ชีวิตเดกหัวแถวอ่ะนะ ต้องรับงานที่อาจารส่งไปไห้พวกไนแถว

    ถ้าส่งไห้พวกมานตอนอยุ่ไนแถวม่ายด้าย ก้อต้องทนแบกไปด้วย

    จนกว่าเจ้าของแกจามารับ

     

    แต่มานก้อดีเหมือนกานนะ

    ด้ายเหนอาไรหลายๆอย่างดี....

    มานก้อม่ายช่ายว่าจาม่ายดีเสมอไปหรอก

     

     

     

     

     

     

    ดีดี.. ทู๊กกกกคน...
    .........
    .
     
    สบายดีรึป่าว.... เราสบายดีมากๆเรย...
    ที่เราม่ายด้ายมาอัพหลายวัน เอ๊ย...
    เปนอาทิดอ่ะนะ ก้อเพราะว่า.. สาเหตุมาจาก
     
    คอมที่บ้านไวรัสลง จนมานเจ๊งอ่ะ ก้อเรยไปซ่อม
    ตอนนี้ก้อไช้ด้ายแระ..
    แต่มีแววว่าจาพังอีก ก้อเรยรีบไช้รีบออก
     
    ก้อเราอยากอัพสเปซอ่ะ
    ก้อเรยแวะมาดู มีคนมาเยี่ยมเยอะแยะเรย(11คน)
    เรื่องที่ร.ร. วันนี้คงต้องขอหยุดเล่าถึงนะ
    ม่ายช่ายเพราะว่ามีอาไรหรอกนะ
    แต่ว่าขี้เกียจน่ะ
     
    แระก้อต้องรีบเร่น เราจาอัพเฉยๆ
    ม่ายมีอาไรมาก
     
    แต่อยากบอกว่า... ที่ร.ร. ยังคงฮาอยุ่เหมือนเดิม
    อาไรๆเปลี่ยนแปลงไปเยอะ
    ตั้งแต่ขึ้นม.3มาเนี่ย...
     
    เห้อ....
     
     
    เริ่มจาก พระอาจารสึก
    แต่แกม่ายไปไหนไกหรอก
    แกก้อสอนสังคมที่สายชั้นเราเหมือนเดิม0-0
     
    ตั้งแต่แกสึก แกดูเปนคนขึ้นเยอะ
    ตอนเปนพระนะ แกดูยังไงก้อม่ายรุ้อ่ะ
    เด้วนี้นะ พอแกจามาสอนนะ
    ปกติตอนเปนพระ แกต้องเนช้าๆ
     
    เด้วนี้นะ อื้อหือ...
    แกวิ่งมาที เราเย็นเรยอ่ะ แบบว่าลมปลิว
    บังเอิญว่า ตอนนั้นแกจามาสอนห้องเราไง
    แร้วเราก้อกาลังจาไปกินน้ำ
     
    ก้อเรยสวนกะแกตงบันได
    แกวิ่งผ่านเราไปม่ายรุ้เรื่องเรย
    ???
     
    มีงี้ด้วย
     
    คนเรามานเปลี่ยนอย่างงี้เชียวรึ....
     
    แร้วมีอีกคน ก้อนายก๊องเราไง
    เค้าหายไปจากร.ร.เปนเดือนแระอ่ะ
    หายหน้าหายตาไปเรย
    ม่ายรุ้ป่านนี้จาเปนไงมั่ง
    เบอโทก้อติดต่อม่ายด้าย
     
    กำ.. -*-
     
    เด้วนี้ ไอเจมานก้อม่ายค่อจามาร.ร.
    เหลือแค่เรากะกอล์ฟ
    ส่วนไอเบียร์...
     
    ก้อมีแข่งสตรีทบอล
    ต้องซ้อมบ่อยๆ
    ก้อเรยม่ายค่อยด้ายเจอกาน
     
    สรุป เรากะไอกอล์ฟ ก้อเรยต้องไปเร่นหมากรุก
    กานทุกวัน... เพราะสนามบาส เค้าซ้อมกานอยุ่
    เห้อ...
     
    เราก้อม่ายมีอาไรจาอัพแระล่ะ..
    เอาไว้มาอัพไหม่ก้อแระกาน...
     
    ..............
     
    ............................
    ........
     
     

     

     

    ไปแระนะ....

    แร้ววันหลังจาอัพไหม่....

     

    ไคผ่านมา ก้ออย่าลืมแวะทักทายด้วยน้าาาา...

     

    บ๊ายบาย

     

     

     

     

     

    June 29

    หนังสือรุ่น

     

     

     

    อ้า... ไหนๆก้อมีตัวWelcome หวานๆแร้ว....

    ก้อเรยเอาสีไห้หวานไปเรยก้อแระกาน

    จิงๆแร้ว เรื่องของเรื่องคือ หาWelcomeแบบเท่ๆม่ายเจออ้ะ.... แงๆ ฟ้องแม่แน่

     

    ไนวันนี้ ก้อเอาเพลงมาไหม่อีกแระ ชื่อว่าเพลง"หนังสือรุ่น"

    ปามานว่า จาจำลองบรรยากาศตอนที่จากเพื่อนไปแร้วอ่ะ

    (ก้อไจจิงมานม่ายอยากจากนี่นา)

    เราก้อม่ายรุ้หรอกนะ ว่าจบไปแร้วไคจาต่อที่ไหนกานมั่ง

     

    แต่ว่า วันนึง มานต้องมีเหตุกานแบบไนเพลงแน่เรย

    ถึงเราจาพยายามเกบข้อมูลของทุกคนไว้ยังไง

    ถ้าวันนึงเราทามหาย ทุกอย่างก้อสูญเปล่า

    แต่เราก้อขอย้ำนะ ว่าเจาคิดถึงทุกคนจิงๆอ่ะ

    โอย... จาร้องไห้

     

     

     

    อ้า... สดชื่น..

    ก้อ.. เล่าเรื่องที่ร.ร.ของวันนี้แระกานเนอะ

    วันนี้ พอไปถึงร.ร.ปุ๊บ ก้อเจอเรื่องเรย...

     

    วันนี้เกือบมีเรื่องกะ"ลา"

    เพื่อนไนห้องซึ่ง...11รด มากๆ

    พอเราจาเข้าแถวอ่ะ มานจาชอบหาเรื่องเราทุกทีเรยอ่ะ

    ม่ายรุ้มานเปนอาไร อยากจายืนที่หัวแถวตลอดเรย

     

    เราก้อยืนหัวแถวของเราทุกวัน ไอนี่ก้อมาหาเรื่อง

    จายืนหัวแถวทุกวันไห้ด้ายเหมือนกาน

    แหม.. พอเราม่ายเขยิบ ก้อมาผลักเรา

    คิดว่าเราจากระเด็นหรอ เสียไจ ม่ายมีทาง

     

    ไห้มานรุ้ซะมั่ง ว่าเราเปนไค Sizeมานต่างกานน้องเอ๋ย

    มานสูงแค่หูเราเอง

    พอมานผลักเรา เราก้อชนกับ(เบาๆ)

    เพ่แกกระเด็น... กำ -*-

     

    แระก้อมามองฆ้อนเรา อ้าวเห้ย คนเรานี่ยังไงเนี่ย

    แระก้อมาทามประชด เรียกคนที่สูงกว่า

    บอกว่า"เห้ยปอย มายืนแทนเราหน่อยดิ"

    "เราม่ายอยากยืนไก้ความ เด้วมานขวิดเอา"

    -*-

     

    ดูๆ ดูมานพูด ไคกานแน่ยะที่ผิด

    ตัวเองมาหาเรื่องเค้าเองเน้อ.. ตัวเล็กทามซ่า

    จิงๆแร้ว ลาม่ายด้ายตัวเล็กหรอก

    แต่เราเนี่ยแหละ ที่ตัวไหย่ผิดมนุษย์มนา

     

    หุ่นก้อพอๆกะเพื่อนผู้ชายไนห้องเรยอ่า

    แต่ก้อดี เพราเหตุผลนี้ เรยม่ายมีไคกล้ามาแกล้ง

    นี่ภูมิไจนะเนี่ย -*-

     

    พอเข้าแถวเสด วันนี้ ก้อมีกานเดินสวนสนาม

    วันสถาปนาลูกเสือปานมานนั้น

    ก้อนั่งเข้าไปดิเพ่ กลางแดดอ่ะ

    ตั้ง2เกือบๆจา3ชั่วโมง

     

    ทั้งเดิน ทั้งอาไรมั่งก้อม่ายรุ้

    นี่แค่ซ้อมนะเนี่ย พุ่งนี้จาเปนของจิง เห้อ... ชีวิด

    ก่อนซ้อม น่าจารุ้ตัว เอาหนังสือกาตูนไปอ่าน

    จาด้ายม่ายเบื่อ แถมม่ายโดนยึดอีกต่างหาก

     

    ก้อเดินสวนสนาม อาจารที่ไหนจาเข้ามาไนแถวล่ะ

    55+

     

    พอหมดซ้อม ก้อขึ้นมาเรียนต่อเรยค้าาาบ ท่านผู้ช๊ม!!

    ห้วย.. ม่ายไห้พักกานเรยรึไงว้าาาา...

     

    พอขึ้นมา ก้อเรียนภาษาไทยเรย

    โอ้พระเจ้ายอด มานช่างจอร์ชเหลือเกิน... อะฮ้อยๆ

    แทบสิ้นเรย...

     

    พอต่อมาก้อเรียนภาษาอังกฤษกะอาจารต่างชาติ..

    โอ้.. ดีขึ้นมาหน่อย

    ก้อ.. อาจารแกไห้เร่นเกมที่เปนภาษาอังกฤษอ่ะ

     

    สนุกมากๆ เค้าแบ่งเปน2กลุ่มไนห้องอ่ะ

    แว้ก.... ป๊าเอาครีมมาทาไห้

    เยอะจัดจนถูม่ายออกอ่ะ เปนสีขาวเตมแขนเรย

    ง่า...

    อ้าวนอกเรื่อง โทดๆ -*-

     

    ก้อ.. เค้าแบ่งเปน2กลุ่มอ่ะ ตามบอลโลกเรยอ่ะ

    แต่อีกกลุ่มชื่อไทย

    ส่วนกลุ่มเรา บราซิล 55+

    ก้อเร่นเกมทามคะแนนกานไป

     

    เรียกว่ายิงประตูก้อแระกาน

    เรายิงไปตั้งหลายลูกแน่ะ ดีไจโคตรๆ

    ม่ายรุ้พวกกลุ่มเรามานเปนอาไรกาน

    พอจาตอบก้อชอบเกี่ยงกานอ่ะ

     

    ทีแรกเราก้อช่วยยิงไห้อ่ะ

    หลังๆฟอร์มตก เหะๆ คิดม่ายออกเรย

    สุดท้าย บราซิลก้อแพ้ไทยแลนด์

    โฮะๆ...

     

    หลังจากหมดคาบนั้น.. ก้อด้ายพักกลางวัน

    โอ้.. สวรรค์

    พอพักกลางวัน ก้อกินมื้อกลางวันกานอย่างอิ่มหนำ

    เพราว่า พอกินข้าวเสด ก้อกินไอติมแบบถ้วยอ่ะ

    ถ้วยละ10บาท ไห้เยอะดี

     

    วันนี้ ไอกอล์ฟมานซื้อไอติมมาอ่ะ

    พอมานซื้อมา มานก้อกาลังจาแกะ พอแกะปุ๊บ

    ม่ายรุ้อีท่าไหน

     

    ไอติมกระเด้งตกพื้นไปเรย -*-

    55+ สม

    หลังจากนั้น เบียร์มานก้อไอเดียบรรเจิด

    เอาไปแกล้งไคก้อม่ายรุ้ แต่ก้อม่ายสำเรด

     

    พวกเรา4ตน ฉัน เจ กอล์ฟ เบียร์

    ก้อเรยไปที่ก๊อกน้ำ (ไปล้างหน้า)

    แต่ว่า... คุนกอล์ฟ

    เพ่แก เอาไอติมไปล้าง(เพราะเสียดาย)

    แระก้อแทะไป1คำ -*-

     

    3คนที่เหลือ ก้อขำๆๆ ไอกอล์ฟขี้งก

    55+ ขี้ตืดจิงๆ

    มานก้อยังหน้าด้านแทะต่ออีกนะ

    55+ สุดจาทน

     

    หลังจากนั้น มานคงทนม่ายไหว ก้อเรยถุยทิ้ง

    แระก้อปาไอติมลงถังขยะ

    55+ มีงี้ด้วย

     

    หลังจากนั้น พวกเราก้อไปเร่นกานที่ลานชมภูพันทิพ(ของร.ร.)

    ไอเบียร์มานก้อ...

    เอาพิมเสนมาป้ายตาเราอ่ะ

    โอย.. ทั้งเย็น ทั้งแสบ

     

    หลังจากนั้นก้อล้างหน้า ยิ่งเย็นเข้าไปไหย่เรย

    พอไก้จาหาย ไอกอล์ฟมานก้อวิ่งเข้ามาป้ายอีก

    โอ้ จอร์ช...

    พ่อสิ้นรึไงฟะ...

     

    ก้อเรยวิ่งไล่พวกมาน ไล่เตะ ไล่ถีบ

    โอย.. มันส์..พยะค่ะ

    ไล่ไปไล่มา ไอกอล์ฟโดนไอเจหักหลัง

    เจอพิมเสนป้ายตามั่ง 55+ -*- สมแร้วล่ะ

     

    เรากะไอกอล์ฟ ก้อเรยแทคทีม (แบบมวยปล้ำเรย)

    2ต่อ2 เอาดิเว้ย เท่ากานแร้ว

    เรากะกอล์ฟ ไอเบียร์กะไอเจ

    เหอๆ ไล่เตะกาน มัน X2

     

    หลังจากนั้นก้อหมดคาบพักพอดี

    เปนอันว่า คาบพักอดเร่นบาส เพราะมัวแต่ไล่เตะกาน

     

    ก้อขึ้นมาเรียนวิชาคณิตศาสตร์

    เรียนไป ก้อจาหลับไป อีกแร้ววว

    แต่ก้อมีเรื่องฮาๆ มาอีกแร้ว

    ไอเจมานนั่งเหม่อหรืออาไรก้อม่ายรุ้อ่ะ

     

    เพ็ญวดี(นั่งข้างหลัง)

    มานบอกว่า "กฤษณะ.. ยางลบ"

    ปามานว่าขอยางลบหน่อย

     

    ไอเจมานก้อนั่งเหม่อ... ม่ายรุ้จาเหม่อไปไหน

    เราก้อเรยสกิดมานอ่ะ สกิดทีแรก มานก้อม่ายรุ้สึก

    สกิดทีที่2 มานก้อม่ายรุ้สึกอีก

    คราวนี้ตบเรยคับท่าน ตบหลังดัง.. ป้าบ!!

     

    มานสะดุ้งเรย..

     

    แต่ปามานว่านั่งหน้า อาจารก้อมักจาเหนว่าเราทามอาไรอ่ะนะ

    อาจารก้อพูดออกมาเรย "ไอคู่นี้ มานซาดิส เว้ยเห้ย"

    แระเพื่อนก้อขำๆกานทั้งห้อง

    กำ ขำอารายกาน... !!!

     

    เออช่าย.. ลืมบอก วิชาคณิตอ่ะ

    ก่อนอาจารจามาสอนอ่ะ

    ไอพวกไอปิ๊ง (ไออ้วนของห้อง)

    มานเร่นตุ๊กแกกาน ก้อเรยเอาตุ๊กแกปลอม

    ไปติดไว้บนผนังห้องอ่ะ ตงบนกระดานดำเรยนะ

     

    55+ ตงหน้าเราพอดีเด๊ะเรยอ่ะ

    พอเรียนไป ก้อมองตุ๊กแกไป เพลินดี

    อาจารแกทนม่ายไหว ก้อเรยเรียกไอปิ๊งมาเกบตุ๊กแก

    มานก้อม่ายเกบอีก เห้อๆ กวนๆ

     

    ต่อมาก้อคาบอังกฤษอีกแระ แต่ทีนี้เรียนกะอาจารคนไทย

    เรียนสนุกดีๆๆอ่ะ แต่ก้อปนง่วง...

    พอคาบสุดท้าย เรียนสุขศึกษา...

    แทบหลับ..... -*- ม่ายไหวแร้ว ง่วง....

     

    พอเลิกเรียนก้อรีบกับบ้านเรย เห้อๆ ม่ายไหว

    แต่ม่ายรุ้เปนอาไร พอกับบ้านปุ๊บ ก้อหายง่วง

    ซะงั้นอ่ะ -*-

     

    ลืมบอกอย่างนึง..

    ประกาศหมาหายเจ้าค่าาาา...

    บักก๊อง หรือปราโมทย์เพื่อนเฮา

    มานหายไปไหนก้อม่ายรุ้อ่ะ ม่ายมาร.ร.เปนอาทิดแระอ่ะ

    คิดถึงมานเหลือเกิน

    อย่าเพิ่งย้ายเรยนะ เพราะว่า

    ไหนๆนี่ก้อเปนปีสุดท้ายแระ อยุ่ด้วยกานจนจบเหอะ

    คิดถึงมากมายนะเว้ย

    กับมาไวๆนะเว้ย

     

    หมดแระล่ะจ้ะ เรื่องเล่าวันนี้น่ะ

    ก้อ ไนที่สุด... ละครก้อมาถึงตอนจบ ด้ายปิดฉากซะที

    ไช้เวลาอัพตั้งแต่1ทุ่ม ตอนนี้จา4ทุ่มแระ นานเหลือเกิน

    ไปนอนแระนะจ๊ะ บ๊ายบายจ้า ^^

    ...........

     

     

     

     

     

     

    ถึงหน้าตาแระรุปร่างจาม่ายด้ายเท่าผู้หญิงคนนี้

    แต่ขอไห้ไจสวยแบบนี้ เราก้อพอไจแระล่ะ

    (อ้วววววก)

     

    ก้อคนเราจาดูกาน มานม่ายด้ายดูที่หน้าตานิ

    บางที เหนแค่ว่าสวย ก้อไว้ไจแร้ว... อย่าเปนอันขาดเด้อ

    คนสวยบางคนที่สวยแต่รุปก้อมี แต่ก้อไช่ว่าจาม่ายมีคนที่ทั้งสวย ทั้งดี

    ต้องรุ้จักเลือกกานนะ โตๆกานแร้ว แต่ถ้าคิดไห้ดีที่สุด

     

    ม่ายมีน่านแหละ ดีที่สุดแร้ว

    เพราะว่ามีอาไรไห้ทามอีกเยอะ ถ้ามีความรักตอนนี้...

    เกิดอกหักขึ้นมาล่ะ ม่ายเจบนานกลายเปนเหมือนคนพิกานทางไจไปเรยหรอ

    อย่าดีกว่าน่า..

    ว่ากานว่า... ช้าๆ ด้ายพร้าเร่มงาม เหอๆ

     

                                                    โดย...

                                                                                    เด็กหัวโบราณ...

     

     

     

     

     

     

    June 24

    มาอัพแร้ว...

     

     

     

     

     

     

    ดีค่ะ ดีดี ^^ เอิ๊กๆ

    เราก้อม่ายด้ายมาอัพซะนานเรยนะ ช่วงนี้อ่ะ

    ก้ออยุ่กะคอมน่านแหละ แต่อยุ่ม่ายนานแบบม่าก่อนอ่ะ

    เหมือนกะว่ามีเวลาแค่นี๊ดเดียวเอง เวลาอัพอ่ะ

    ปกติถ้าเราอัพอ่ะ เราจาไช้เวลาน๊านนาน

    เพราะว่าจาชอบเลือกนู่นเลือกนี่ไปเรื่อย

    บางทีระหว่างอัพ ก้อแวะพักคุยกะเพื่อนไนเอ็มอ่ะ

    โดยเฉพาะม่าวานอ่ะ ระหว่างอัพก้อเปิดซีดี

    Seed Live Concert First Clash

    ดูไปด้วยอ่ะ55+

     

     

     

     

     

    มาแระๆ 55+ โอย กว่าจาด้ายอัพอ่ะนะ 

     ดีไจๆ อิอิ เราอยากจาบอกว่า เราอยากจาขอไห้คนที่เข้ามาไนสเปซนี้ทุกคนมีความสุกนะ

    มาพูดตงนี้จามีไคอ่านมั๊ยเนี่ย (เพราะว่าเราอัพทีย๊าวยาว เรยม่ายค่อยมีไคเค้าอ่านกาน)

    แต่เราอยากบอกนะว่า ทื่เราเล่าไปน่ะ มานม่ายช่ายเรื่องโกหก

    เรื่องพวกนี้อ่ะ ที่เวลาเราเล่าทีมานจาเยอะช่ายมั๊ยล่ะ

    ก้อเพราะว่าเราเล่าละเอียดอ่ะ เรยยาวมาก 55+

     

    ก้อ.. หลายวันที่ม่ายด้ายอัพมาเนี่ย ชีวิดประจำวันเราก้อมีอาไรๆหนุกๆเยอะเรย

    เวลาที่อยุ่ร.ร.นะ มีความสุกมากๆ เพราะว่าด้ายแกล้งเพื่อน

    ม่ายช่ายแค่นั้นนะ ด้ายเจออาจารขำๆก้อหลายคนจาตายไป

    ม่ายช่ายแค่เราหรือร.ร.เราหรอกนะ ที่มีแบบนี้น่ะ

    ร.ร.ของเทอ(ผู้อ่าน) ก้อเหมือนกานแหละน่า เอาเหอะๆ

    ลองดู ลองสังเกตุดูดีๆดิ มานมีอยุ่แร้ว อยุ่ที่เราจาคิดว่า ร.ร.น่ะ มานมีความสุกอยุ่รึป่าว

     

    (ไนความคิดของเรา) บางคนคงคิดว่า โดดดีก่า อยุ่ไนร.ร.น่าเบื่อจาตาย

    โดดไปเร่นเกม โดดไปหาแฟน โดดไปบ้านเพื่อน

    อย่าหาว่าเรายุ่งหรือภาษาวัยรุ่นเรียกกานว่าส.เสือไส่รองเท้าอ่ะ

    ยอมรับไนความเปนจิงดีกว่านะ ยอมรับว่า เวลาของเราไนตอนนี้คือช่วงวันจันทร์-ศุกร์น่ะ

    เราต้องไปร.ร. แต่ว่าเรื่องตั้งไจเรียนน่ะ แร้วแต่ว่าไคจาคิดยังไงนะ

    อย่างน้อย เวลานั้น เราก้อควรจาอยุ่ไนรั้วร.ร.

    โดยเฉพาะคนที่อยุ่ไนช่วงหวาดเสียวอ่ะ เช่นช่วงม.3 หรือม.6

    ถ้าเราโดดเรียนบ่อยๆ ก้อมีสิทธิ์ที่จาม่ายจบด้ายอ่ะ

     

    บางคนนะ เราเหนมาหลายคแร้วอ่ะ (รุ่นพี่) เค้าบอกว่า เด้วค่อยไปซ่อมก้อด้ายเวลามีถมเถ

    แต่ม่ายเคยคิดมั่งหรอ.... ว่าเวลาที่เราเอาไปซ่อมอ่ะ เอามานั่งเร่นเกมม่ายดีกว่าหรอ

    เราม่ายด้ายหมายความว่าไห้โดดซ่อมอีกนะ แต่เราหมายถึง

    สู้ม่ายตกเรยดีกว่าอีก อาจจาตกบ้างแต่ตกม่ายเยอะ... วิชา2วิชา...

    แค่นี้เวลาซ่อมก้อนิดเดียวเอง แต่ถ้าตกที5วิชา เราว่าม่ายไหวนะ

    อย่างน้อยก้อเสียดายเงินค่าเทอมหน่อยเหอะ จ่ายไปแร้วอ่ะ ไปเหยียบร.ร.มั่งก้อดีนะ

     

    หรือว่าถ้าม่ายอยากจาคิดถึงเรื่องพวกนี้ เพราะว่าม่ายค่อยจาสนิท หรือรักกะครอบตัวเองเท่าไหร่

    เราว่าน่าจาทามงี้นะ.....

    น่าจามีความฝันเปนของตัวเอง อาไรก้อว่าไป คิดด้ายตามไจของเรา

    อย่างเรา เราก้อมีนะ(แต่ม่ายช่ายว่าเราม่ายรักครอบครัวนะ)

    เราก้อเคยพูดอยุ่ไนสเปซตั้งหลายครั้ง(ไห้ตายสิจอร์ช) ต้องพูดอีกรอบชิมิ

    ความฝันของเรา คือมีวงดนตรีที่มีเพื่อนของเรา เปนสมาชิกคือพิว,พีซ,ฮิม,ลิบ

    (จำกัดเกินไปป่าวหว่า)

    เพราะว่าถ้าคนเรามีความฝันอ่ะนะ เราก้อจาสามารถอยุ่ด้าย อย่างมีเป้าหมาย

     

    ถ้าเราไช้ชีวิดไปวันๆ สักวันก้ออาจจาคิดว่าตัวเองอยุ่ไปเพื่ออาไร

    เกิดวันนึงแฟนทิ้ง เกิดวันนึงครอบครัวแตกแยก หรือขาดความอบอุ่น

    เราจาม่ายมีอาไรไห้คิดถึง เมื่อถึงวันนั้น เราอาจจาฆ่าตัวตายก้อด้าย

    แต่สำหรับเรานะ เรามี2อย่าง ที่คอยกระตุ้นแระเปนกำลังไจไห้เราสู้ไปเสมอ

    ก้อคือ1.พระเจ้าไง เราเปนคริสเตียนอ่ะนะ ผู้ที่เรานับถือคือพระเจ้า

    ม่ายว่าจามีอาไร เราก้อจาอธิษฐานขอพระเจ้าเสมอ ม่ายเชื่อก้อลองทามดูดิ

    วิทีทามก้อคือ พูดอาไรก้อด้ายออกไป เมือนกะเราพูดกะคนอยุ่คนนึงที่ชื่อว่า"เยซู"

    จาพูดอาไรก้อพูดไปเหอะ (ถ้าอายเพื่อนก้อแอบทามก้อด้าย)

    ลองดูนะ น่าๆ

     

    ถ้าอยากจารุ้ว่าเรานับถือแบบไหน ที่เวลาเค้าเรียกเค้าเรียกกานอ่ะ

    ที่เรานับนับถือ เค้าเรียกว่า"คริสเตียน"

    ที่โบสเราอ่ะ ม่ายมีบาทหลวงนะ เข้าไจป่ะ แบบที่นับถือพระเยซู แต่ม่ายด้ายนับถือพระแม่มารีอ่ะ

     

    แระก้ออย่างที่2.นะ

    อย่างที่2คือความฝันไง ถ้าเราม่ายมีความฝันอ่ะนะ เราก้อคงม่ายค่อยกระตือรือร้นกะอาไรซักเท่าไหร่หรอก

    แต่ถึงมานจาไปด้ายสวยบ้าง ม่ายสวยบ้าง

    เก้อยังพอไจ แระรุ้สึกดี ที่ตัวเองก้อมีความฝันเปนของตัวเองอ่ะนะ

     

    เราก้ออยากจาแนะนำไห้ทุกคนมีเป้าหมายกานนะ

    เพราะว่าชีวิดของคนเรา มีอาไรไห้ทามอีกเยอะ นะ...

     

    ก้อ... วันนี้คงม่ายเล่าเรื่องที่ร.ร.อ่ะ เพราะว่า เราเร่นพิมไปซะเยอะเรยอ่ะ

    เอาไว้วันต่อๆไปแระกานเนอะ

    ม่ายมีอาไรแระจ้าบ๊ายบายนะ

     

     

     

     

    ขอไห้ทุกคนมีความสุก....

    ด้ายรับยัง... ถ้าด้ายรับแร้วก้อ....

    ช่วยเม้นไห้ด้วยค่ะ แร้วสันยาว่าจาไปเม้นคืนไห้....

    แต่กรุณาอย่าเม้นแบบก๊อปปี้มาแระก้อมาแปะนะ....

    เราว่ามานดูเหมือนม่ายจิงไจอ่ะ.... ช่วยทามอาไรก้อด้าย...

    ไห้มานดูจิงไจก่านี้อ่ะ..... ขอบคุนมากค่ะ ^^

     

     

     

     

     

    June 20

    เรื่องหมาๆ

     

     

     

     

    ซาหวัดดีจ้า

    วันนี้ก้อมาอัพแค่เรื่องหมาก่อนนะ

    เพราะว่าเด้วนี้ต้องรีบนอนอ่ะ ม่ายเกิน4ทุ่มก้อต้องนอนแระอ่ะ

    วันนี้ก้อเรยเอารุปหมามาลง แระก้ออัพสเปซนิสนึง

    คือว่าม่ายมีเวลาอัพอ่ะนะ

    เด้วพรุ่งนี้จามาอัพไห้เต็มที่เรยล่ะ

    วันนี้เราก้อเอารุปพี่ๆวงClashมาลงอ่ะนะ(แค่รุปข้างบน)

     

    ก้อ...

    ม่ายมีอาไร

    ยังคงยืนยันว่าชอบClashอยุ่เหมือนเดิม

    ชอบไนสิ่งที่พี่เค้าเร่น ชอบไนเสียงดนตรีของพวกพี่เค้า

    บางทีอาจจาดูเถื่อนๆ แต่ก้อม่ายเถื่อนเสมอไปหรอกนะ

    เราต้องรีบไปนอนแระล่ะ

    รำคานป๊าบ่น

    ไปแระนะ

    ถ้ามีเวลากานก้ออ่านเรื่องหมาเราก้อด้ายนะ

     

    เราพิมเอาไว้แร้ว บายจ้า ^^

     

     

     

    เย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.... -*-

    วันนี้ด้ายมาอัพแระ ดีไจจังเรย

    เห้อ ม่ายด้ายมาที่สเปซตัวเองตั้งอาทิดกว่าแน่ะ

    แต่วันนี้นะ จาอัพไห้สวยๆไปเรย

     

    แหะๆ แต่อัพเท่าไหร่ ก้อม่ายสวยเท่าคนอื่นเค้าอ่ะนะ

    ขอบคุนทุกๆคนนะที่มาเยี่ยม

    ขอบคุนมากจ้า

    เออๆ แระอีกอย่าง จาบอกว่า

    พี่หยวนอ่ะ ที่เข้ามาเม้นไห้พลอยอันที่แร้วนะคะ

    คือว่า.. สเปซพี่อ่ะ

    พลอยกะจาเข้าไปเม้นอ่ะพี่ แต่ทามไมมานกดม่ายติดก้อม่ายุร้ดิ

    คือว่ามานโหลดนานมาก แระสุดท้ายก้อเข้าม่ายด้ายอ่ะ

    ขอโทดนะพี่ พลอยจาพยายามเข้าไห้ด้าย

     

    ก้อเนี่ยนะ ไปบ้านแม่มา ไปแระก้อสนุกดี

    เร่นกะเจ้าต้มกะเจ้าส้มทั้งวันเรย

    มานเก่งมาเรยล่ะ

    รุ้ไจเราแระก้อแม่ด้วย

    แบบว่าขี้ประจบอ่ะ.... (เห้อ ไอต้มเอ๊ย)

    เด้วเราเอารุปมานไห้ดูนะ

    ^

    ^

    ^

    นี่ไงรุปเจ้าต้ม

    ส่วนคุนแกงส้มก้อ

     

    เห้อ.. เอามาไห้ดูแระ

     

    ไอเจ้า2ตัวนี้อ่ะนะ...

    มานเปนหมาฉลาดมากๆเรย

    ม่ายรุ้จาช่ายเหตุผลนี่ป่าวนะ

    แต่พ่อมานคือพันธุ์อัลเซเชี่ยนอ่ะ

    ส่วนแม่มานก้อเปนหมาไทยที่อยุ่ตามซอยอ่ะ

    55+ หมาลูกครึ่ง

     

    ต้มยำอ่ะ มานเปนหมาที่เจ้าเล่ห์มากๆเรย

    ถ้าส่งมานไปแสดงละครคงจารุ่งอ่ะนะ (รุ่งริ่ง)

    ก้อเนี่ย.. มานชอบแย่งไอแกงส้มกินอ่ะ

    เพราะว่ามานตัวไหย่กว่าแกงส้ม

    มีอยุ่วันนึง

    แม่โมโหมานอ่ะ เพราะมานแย่งแกงส้มกินปาท่องโก๋

    แม่ก้อเรยไช้ร่มตีมาน

    มานก้อยอมแม่อ่ะ แบบว่า นอนหงายท้องอ่ะ

     

    55+ ส่วนแกงส้มน่ะหรอ ก้อค่อยๆแทะค่อยๆเล็มอยุ่นั่นแหละ

    แม่ก้อหันไปพูดกะแกงส้มว่า

    แล้วชีวิดนี้จากินเสดมั๊ยน่ะ

    ไอส้มมานก้อกินเรวขึ้น(นิสนึง)

    ระหว่างที่แม่กาลังพูดกะแกงส้มอยุ่อ่ะนะ

     

    ไอต้มยำ... มานก้อ...

    กลิ้งอ่ะ

    .............

     

    พยายามกลิ้งไห้ไปไก้ๆ แกงส้มเข้าไว้

    (จาด้ายเอาปาท่องโก๋คืน)

    อื้อหือ ดีนะเราเฝ้าอยุ่

    เราก้อเรยบอกแม่ว่า แม่ๆดูมานกลิ้งดิ

     

    แม่ก้อหันมาแระก้อว่ามานอีก

    อย่าทามเจ้าเล่ห์นะต้ม

    ไอต้มมานก้อยิ้ม แระก้อกระดิกหาง

     

    ความซ่าส์ของมานม่ายด้ายมีแค่นี้นะ

    ยังมีอีก คือ

    มานขี้อิจฉาอ่ะ

    เวลาเราไปจับไปลูบหัว หรือว่าไปเร่นกะแกงส้ม

    มานจาวิ่งเข้ามาขั้นระหว่างเรากะแกงส้ม

    แระก้อทามเปนเลียแกงส้ม

    เลียซักพัก ก้องาบคอแกงส้มไว้เต็มปากเรยอ่ะ

     

    เราก้อเรยบอก ไอต้มพอเรยนะเอ็ง

    มานก้อทามเปนมาเลียเรา โอ๊ย บักแสบเอ๊ย

    ........

     

    เล่าถึงแกงส้มดีก่า

    แกงส้มเปนหมาที่นิสัยดีมากๆ

    ม่ายเหมือนหมาบางตัว

    มานจารักเราสุดๆอ่ะ (แต่ต้มก้อรักเรานะ)

    แบบว่า เวลาเราหายไปไหนนานๆ

    เช่นม่ายด้ายไปบ้านแม่หลายอาทิดอาไรอย่างงี้อ่ะ

     

    ถ้าเจอมานอีกที รับรองด้ายเรย

    สิ่งที่มานจาทามกะเราอย่างแรกเมื่อเจอมานก้อคือ

    มานจากอดเราอ่ะ

    "คุนเคยเหนหมากอดมั๊ย?"

    แบบว่า มานจายืน2ขา แระก้อโอบตัวเราไว้อ่ะ

    (ทั้งๆที่มานก้อโอบม่ายมิดหรอก)

    แร้วมานก้อจากอดเราอยุ่อย่างงั้นแหละ

     

    แต่ถ้ามานเหนว่า เราจาเดินเข้าบ้านอ่ะนะ

    มานก้อเปลี่ยนเปนกัดขากางเกงเราไว้ ม่ายไห้เราไป

     

    พอเรายืนนิ่งๆ มานก้อจาเปลี่ยนจากดึงเปนแทะขากางเกง

    -*-

    แบบไนรุปอ่ะ

    แทะแระก้อกอดขาเราไว้อ่ะ

    เห้อ เหมือนหมาอมทุกข์เรยเนอะ

    ถ้าอยากดูภาพที่มานกัดขากางเกงเราอ่ะ

    ก้อดูด้ายที่ข้างบนนะ

     

    ยังมีอีกนะ เรื่องของแกงส้มน่ะ

    มานเปนหมาที่ฉลาดมาก ฉลาดเกินตัวป่าวเนี่ย

    คือเจ้าแกงส้มเนี่ย

    มานฉลาดมาตั้งแต่ตอนเล็กแระอ่ะ

    เราเอามานมาเลี้ยงตอนมานอายุ1เดือนด้ายอ่ะ

     

    วันแรกที่เอามาเลี้ยงนะ ซนเปนบ้าเรย

    เจ้าต้มตอนเล็กๆมานม่ายค่อยซนหรอก

    มานซื่อบื้อ ผิดกะแกงส้มที่ ตอนเล็กๆเนี่ย ซนมากๆ

    แต่พอโตขึ้นมากับสลับกาน

     

    กลายเปน ต้มยำดื้อ แกงส้มเรียบร้อย (ม่ายซื่อบื้อนะ)

    มาต่อดีกว่า

    พอวันแรกผ่านไปด้าย

    แต่พอคืนแรกเนี่ยอ่ะดิ

    ไอส้มมานซนมากๆ แค่เดือนเดียวอ่ะ

    แต่สามารถหารูมุดออกจากบ้านด้ายอ่ะ

     

    พอมานออกไปทีนี้ก้อเปนเรื่อง

    ตอนนั้นปามานตี4อ่ะ

    ดีนะ ที่นานๆ จามีรถผ่านมาทีนึง

    ฉานกาลังนอนอุตุอยุ่ไนห้องนอนอยุ่เรยอ่ะ

     

    ปรากดว่าด้ายยินเสียงแกงส้มร้อง เอ๋งๆๆๆๆ

    ตกไจตื่นเรยอ่ะ

    ก้อเรยเรียกแม่ไห้ไปดูเพราะตอนนั้นคิดว่าแกงส้มโดนรถทับ

    พอวิ่งออกมาดูนอกบ้าน

    ม่ายเจอแฮะ ทามไมด้ายยินแต่เสียงร้องอ่ะ

    ปรากดว่าดูอีกที

    มานอยุ่ไนท่อคับ คุนผู้อ่าน

    มานตกลงไปไนท่อเล็กๆ แต่ม่ายลึกอ่ะ

     

    แต่มานก้อยืนสองขาโผล่หน้าขึ้นมาจากท่อ

    แระก้อเรียกฉานกะแม่

    แม่ก้อเรยอุ้มมานขึ้นมาจากท่อ

    พอมานขึ้นมาก้อสลัดไหย่เรย

    แม่ก้อเรยพอมานไปอาบน้าม

    55+ งานนี้แกงส้มเรยสั่นเรย

    ก้อเร่นอาบน้ำตอนตี4อ่ะ จาม่ายหนาวด้ายไง

    แร้วตอนนั้นก้อเดือนธันวาซะด้วย

     

    ส่วนเจ้าต้มน่ะ ก้อดูแกงส้มอาบน้ำแบบงงๆ

    ส้มมานเปนอาไรอ่ะ ไอต้มคงคิดงี้มั้ง

    พูดแร้วก้อคิดถึงมานอ่ะ

    พอดีก่า เลิกเล่าแระนะ

     

    ขอบคุนจ้า ที่อ่านจนจบ....

     

     

     

     

     

     

     

    June 10

    หนุกหนาน

     

     

     

     

     

    ซาหวัดดีก้าาาาาบ....

    มีอัพแระ แหะ จิงๆต้องอักตั้งแต่ม่าวาน..

    เหอๆ ก้อม่าวานม่ายรุ้จาอัพเรื่องไรนี่นา

    แต่วันนี้มีเรื่องมาอัพ ก้อเรยมาอัพ...

     

    เรื่องมีอยุ่ว่า... ม่ากี้ (สดๆร้อนๆ)

    เพิ่งกับมาจากโรงหนังเอง

    ดีไจๆ ด้ายไปดูหนัง ไปดูเรื่อง X-MEN 3

    สนุกมากๆ แต่ไปดูคนเดียวอ่ะ เหอๆ

     

    ก้อไปดูที่โรงเมเจอร์ รามฯ

    ไปก้อไปเจอน้าสุข น้าสุขก้อไห้บัตรมา

    ม่ายรุ้มานคือบัตรอ่ไรอ่ะนะ แต่มานจ่ายแทนเงินด้ายอ่ะ

    บัตรสำหรับพนักงานล่ะมั้ง

    ก้อน้าสุขแกเปนพนักงานนิ

     

    งานนี้ น้าสุขเลี้ยง(แต่น้าสุขดันม่ายดูด้วย)

    เราก้อเรยต้องนั่งไนโรงอยุ่ตัว เอ๊ย คนเดียว

    แต่ก้อดี บรรยากาศไหม่ ดูคนเดียวก้อดีเหมือนกานนะ

    มานก้อค่อนข้างจาส่วนตัวดี

    แระอีกอย่าง

    ไนบางครั้ง เราก้อชอบที่จาอยุ่คนเดียวด้วย

     

    ก้อดูX-MENอ่ะนะ หนุกดี มีทั้งฮา แระก้อเส้าเรยล่ะ

    เรื่องฮาๆ ก้อมี แต่ม่ายรุ้จาเล่ายังไงอ่ะ

    เอาเปนว่า(ถ้าไคดูก้อน่าจารุ้)

    มีอยุ่ตอนนึง มนุษย์กลายพันธุ์(ตัวโกง)

    มานวิ่งทะลุ+พังกำแพง ไล่เด็กผู้หญิงมาอ่ะ

    เด็กคนนั้นก้อวิ่งทะลุด้ายเหมือนกาน(หายตัวอ่ะ)

     

    วิ่งไปวื่งมา ก้อมาสุดที่ห้องๆนึง

    ซึ่งมีเด็กอีกคนที่ทั้งสองกาลังตามหา

    ทั้ง2คนเรยยืนชิดกำแพง

    เพราะสู้ม่ายด้าย

    ไอคนนั้นมานก้อเรยวิ่งไป กะจาไปชนเด็ก2คนไห้ตาย

    แต่เด็ก2คนดันหลบ

    มานก้อเรยชนกำแพงเข้าอย่างจัง

     

    ชนปุ๊บ น็อคๆ สลบไปเรย55+ (งงป่ะ)

    ไอขำน่ะ ขำตงที่

    วิ่งทะลุ+พังกำแพงด้ายมาตลอด

    แต่ทามไมกำแพงอันสุดท้ายดันพังม่ายด้าย

    แถมสลบอีกตังหาก

    โอย.... ขำหนังอ่ะ

    แหม! ทามไปด้าย

     

    เห้อ... ขำยังม่ายหาย

    ตายตอนจบ... เอิ๊กๆ

     

    ส่วนเรื่องเส้าๆ ก้อคือ...

    จีนอ่ะ(ไคเคยดูคงรุ้)

    จากที่ภาค2 จีนน่าจาตายไปแร้วช่ายมะ

    ตายเพราะเขื่อนแตกอ่ะ แร้วน้ำก้อถล่มเข้าหาจีนอ่ะ

    แระก้อกลายเปนแม่น้ำอ่ะ

     

    แต่ภาค3เนี่ยอ่ะดิ จีนฟื้นขึ้นมา

    เพราะว่า..

    สก็อต ไปทามอาไรแถวๆที่จีนตายก้อม่ายรุ้อ่ะ

    แร้วสักพัก สก็อตก้อคลั่ง(เพราะจีนตาย)

    ก้อเรยปล่อยแสง(ที่อยุ่ไนตาอ่ะ)

    ออกไปไส่แม่น้ำ(ที่จีนน่าจาตายอ่ะ)

    ก้อเรยมีปรากฎกาน(อาไรมิทราบ)

     

    น้ำก้อกลายเปนช่องโหว่ตงกลายแม่น้าอ่ะ

    แร้วจีนก้อ กระเด้งดึ๋งขึ้นมาจากน้ำซะงั้น

    ไอเราก้องงเรย อยุ่ดีๆโผล่ออกมา

     

    แต่คราวนี้ ที่จีนกลับมา กลายเปนว่า

    จีนกลายเปนเหมือนสัตว์ร้าย

    ที่ควบคุมตัวเองม่ายด้าย(ตงนี้แหละที่เส้า)

    ก้อเรยฆ่าสก็อตตายแง๋แก๋เรย

     

    กำ....แถมจีนยังฆ่า ชาลส์

    ชาลส์คือศาตราจารย์ของร.ร.ของมนุษย์กลายพันธุ์อ่ะ

    ก้อคือว่า

    หลังจากที่สก็อตตาย จีนก้อสลบ

    พวกโลแกน(พระเอก)ก้อเรยไปเจอเข้าอ่ะ

    ก้อเรยเอามาที่ร.ร.เพื่อรักษา

    แต่ก้อมีเรื่องมากมายเกิดขึ้น

    เพราะคุมจีนม่ายด้าย

    จีนเรยหนีกับไปที่บ้านของตัวเอง

     

    พอศาตราจารย์ ชาลส์ ตามกับไปที่บ้าน

    ก้อโดนจีน ฆ่าทิ้งเอาซะงั้น

    งานนี้เรยเส้าเรย

    แระจีนก้อกลายเปนพวกตัวโกงอ่ะ

     

    สุดท้ายพวกโลแกน(คนดี)

    กะอีกพวก(คนม่ายดี)

    ก้อมาสู้กาน แระก้อ....

     

    อ่ะแน่นอน คนดีก้อชนะ

    เหลือแต่จีน แต่จีนก้อยังคุยม่ายรุ้เรื่องอยุ่ดี

    เพราะจีน เปลี๊ยนไป๋

    แถมจาฆ่าโลแกนด้วย

    แต่มีอยุ่ช่วงนึง จีนมีสติ

    เรยบอกโลแกนไห้ฆ่าเค้าซะ

    โลแกนม่ายยอมเชื่อ

    แต่สุดท้าย โลแกนก้อต้องฆ่าจีน

     

    น่าเส้าจัง สุดท้ายจีนก้อตาย

    ภาคนี้ คนตายเยอะนะเนี่ย

    แระพอจบ

    เค้าก้อเขียนไว้ว่า นั่งรออีกนิส เพื่อดูตอนจบ

     

    คนไนโรงก้อนั่งรอ จนถึงหยดสุดท้าย

    ปรากฎว่า

    มีหมออยุ่คนนึง

    เดินเข้ามาที่ห้องๆนึงมีเตียงคนไข้

    แร้วพูดว่า

    "สวัสดีตอนเช้า ชาลส์"

    (เค้าม่ายถ่ายคนที่อยุ่บนเตียง)

    เสียงคนที่อยุ่บนเตียง(เสียงเหมือนชาลส์)

    พูดว่า "สวัสดี มัวโร"???

     

    ชาลส์ยังม่ายตายรึ

    ซะงั้นนิ ขอไห้มีภาคต่อไปเต๊อะ...

    จาด้ายหายสงสัย ว่าชาลส์ตายรึป่าว

    แต่ตอยที่ฉานดูไนเรื่องอ่ะ

    ฉานว่าตายแร้วนะ

    แต่ทามไมตอนสุดท้ายถึงจบแบบนั้น

    เห้อ!! ตูละงง???

     

    แหมๆๆๆ เล่าซะละเอียดเรย

    ไคทนอ่านของเราด้ายนี่นับว่าเก่ง

    เพราะเราอัพแต่ที เรื่องที่จาคุยค่อนข้างเยอะ(มากๆๆๆ)

    ก้อขอขอบคุนแระกานนะคะ ที่ทนอ่านมาด้ายจนถึงตงนี้

    ก้อ

    เรื่องนี้เราว่าสนุกดีนะ

    ถึงดูเผินๆ จาดูเวอร์ไปหน่อย

    แต่ถ้าลอง เราว่าต้องติดไจแน่นอน

     

    ขอไห้มีภาคหน้าอีกเถอะ อยากดูมากๆ

    รวมทั้งแฮร์รี่ พอร์ตเตอร์

    ภาค5 มาไวๆเด้อ รออยุ่จ้าาาา

     

    ทั้ง2เรื่องเรย มีไวๆนะ จารอดู

     

    อยากไห้เราคุยจบแค่นี้รึป่าว

    รึว่าอยากอ่านต่อ....

    เพราะมีเรื่อง(อยากคุย)อีกเยอะ

    แต่ว่า....

     

    พอดีกว่าเนอะ กัวเบื่อ

    เอ๊ะ ม่ายช่ายกัวเบื่อดิ

    เบื่อแร้วอ่ะดิ

    จ้าๆ

    ม่ายฝืนๆ

    พอแระ แค่นี้แหละ

    ไว้มะรืนจามาอัพไหม่นะ

    บ๊ายบายจ้า........

    ........

     

    .................

     

    แว้ก!!!!!

    มาม่าอืด ไปกินมาม่าก่อนน้าาาาา

     

     
         

     

      เห้อ... กินมาม่าเสดแระ อิ่มดี..

    ก้อมีอีกอย่างที่อยากจาพูดก้อคือ..

    อยากจาบอกกะเพื่อนๆไนวงนะว่า...

    ตอนนี้น่ะ ถึงเราจาเร่นกีต้าร์ด้ายม่ายดีเหมือนพี่ๆคนอื่น

     

    แต่เราก้อคือน้องคนนึง ที่ฝึกหัด แระหวังว่าต้องเร่นไห้ดีไห้ด้าย

    ไห้โอกาส+รอ เราหน่อยนะ

    เรากาลังหัดอยุ่ สักวันเราคงจาเร่นด้ายอย่างที่

    พวกเทอพอไจ

    (แร้วมานแค่ไหนน้าาาา ที่พวกเทอพอไจ) แป่ววว

     

     

    สุดท้าย.. สิ่งที่อยากจาพูด (ระบาย)

    ก้อมีอยุ่ว่า..

    รักๆๆ วงClash แระสักวัน ต้องไปไห้ถึง

    ถึงแม้ตอนนี้จาเก่งม่ายด้ายเท่าพี่พล

    แต่ไนอนาคต ต้องเปนด้ายแน่ๆ

     

    แระท้ายที่สุด..

    ขอไห้วงShake สามัคคีกาน ม่ายแตกแยกกาน

    แระรักกานไห้ถึงที่สุด

    แระเราก้อสันยาด้วยว่าจาสามัคคีกะทุกคน

    เราสันยา

    ...................

     

    แระท้ายสุดๆ ขอขอบคุนพระเจ้า ที่ทรงไห้ลูกด้ายเจอกะเหตุกานต่างๆ

    ไห้ลูกด้ายต่อสู้ ด้ายฝ่าฟัน

    ถึงแม้สำหรับคนอื่น

    เค้าจามองว่าเล้กน้อย แต่สำหรับลูกนั้น มานช่างใหญ่เหลือเกิน

    เปนปันหาที่ใหญ่อาไรอย่างนี้

    ลูกเชื่อว่า ลูกจาผ่านมานไปด้าย ขอขอบคุนพระองค์

    อาเมน....

     

     

     

     

     

     

    June 07

    เฮฮาดี

     

     

     

    ดีจ้า...

    วันนี้ แระม่าวาน ก้อมีเรื่องฮาๆเกมือนเดิมที่ร.ร.

    แต่ที่บอกว่าฮาๆเหมือนเดิม ก้อแปลว่า

    ฮาอยุ่เสมอน๊ะจ๊ะ....

     

    แต่ไนแต่ละวัน....

    มานจามีเรื่องที่ฮาม่ายซ้ำกานหรอก

    อย่างวันนี้.....

    ก้อมีเรื่องเล่ามาอีกแระ.....

     

    เบื่อรึยัง....

    ที่ต้องฟังเราบ่นวันเว้นวันเนี่ย..

     

    คาบแรกเรียนคณิตศาสตร์

    ก้อเฉยๆอ่ะนะ ม่ายค่อยมีเรื่องอาไร

    เพราะเรียนกะอ.ชาญชัย

    แต่มีอยุ่อย่างนึงที่ขำๆคือ

    พอดีห้องเราชอล์กหมดอ่ะ

     

    แต่อ.วิทยาแกสอนอยุ่ห้องข้างๆ(ห้อง1)

    แกแวะมาดูอ.ชาญชัย

    พอแกรุ้ว่าห้องเราชอล์กหมดอ่ะนะ

    แกก้อแอบจิ๊กชอล์กมาจากห้อง1

    แระก้อเอามาไห้ห้องเรา

    เหอๆ แกไจดี

     

    คาบ2เรียนEng

    โหย อ่านกระจายเรย

    แระก้อทามแบบฝึกหัด...

    แต่ก้อดีนะ เราจดศัพตลอกเรย...

     

    คาบ3....

    เรียนวิทย์2คาบ สรุปเรียกว่า คาบ3กะคาบ4

    แต่2คาบนี้อ่ะดิ อ.สุวิทย์แกม่ายมาสอนอ่ะ

    สงสัยแกงานเยอะ

    ก้อแกเปนฝ่ายปกครองนี่นา..

    กำ.... เรียนวิทย์กะอ.ปกครองที่ดุที่สุดของร.ร.

     

    เหอๆ ดีๆ

    แกม่ายค่อยว่างมาสอน(มัวแต่จับน.ร.)

    ตั้งแต่เปิดเทอมมา วิชาวิทย์เนี่ยนะ

    ส่งงานตลอดค่าาาา... โอย ดีไจ

     

    มาถึงคาบพัก....

    เปนคาบที่เฮฮาที่สุดไนทุกๆวัน

    เพราะด้ายเร่นบาสกะกลุ่มเพื่อนๆต่างห้อง

     

    วันนี้นะ... มีพี่ม.ปลายเค้ามาเร่นบาสด้วยอ่ะ

    เค้ายืนอยุ่หน้าแป้นอ่ะ

    แร้วเพื่อนเรามานชู้ตมา

     

    ปรากฎว่า เด้งแป้น แร้วไปโดนเหม่งแกเตมๆเรย

    555+ ฮากระจาย พี่เค้าก้อมึน

    น่าสงสารแกเนอะ..

     

    หลังจากนั้น...

    ก้อเปนคาบที่สนุกรองลงมา

    คือคาบพระอาจารย์

    คาบ6น่านเอง

     

    วันนี้ พระอาจารย์แกก้อม่ายสอนตามเคย

    แต่แกก้อดูน.ร.อยุ่ไนห้องน่านแหละ

    แกบอกว่า

    ห้ามคุยเสียงดังเกิน 20 เดซีเบล

    เปนไงหว่า.....???

    ไคเร่น แกตี20ที (แต่ตีอย่างเบาอ่ะ)

     

    คาบนี้ เรากะเจเรยด้ายฤกษ์

    แกล้งเพื่อนอีกแระ...

    คาบพระอาจารย์แกล้งเพื่อนด้ายง่ายมากๆเรย

    วันนี้แกล้งกอล์ฟ

    ทีแรกก้อ...

    รวมหัวกะไอเจ แกล้งบอกพระอาจารย์ว่า

     

    พระอาจารย์ ไอนั่น(ไอกอล์ฟ)

    มานคุยดังเกิน20เดซีเบล

    (แต่จิงๆแร้ว เดซีเบลคือไรยังม่ายรุ้เรย)

    พระอาจารย์แกก้อเชื่อนิ งิ แงะ

    งง??

    แกเชื่อด้วย.....

     

    ไอกอล์ฟเรยโดนๆไป 20ที

    แต่มานก้อม่ายโกดเรากะเจนะ

    555 แต่เรากะเจ ก้อด้ายความสนุก 55+

    พอมาอีกรอบนึงอ่ะ

     

    เราก้อนึกอาไรพิเรนๆออก

    ก้อเรยบอกเจว่า

    ไห้เอาเล็บมานอ่ะ มาจิ้มไห้เปนรอยตงแขนเรา

    หลายๆรอย

     

    มานก้อทามตาม....

    ทีนี้ พอแขนเปนรอย ก้อเรียกพระอาจารย์อีก

    แระก้อตะโกนบอกแกว่า....

    พระอาจารย์!!! ไอนี่(ชี้ไปที่กอล์ฟ)

    มานจิกแขนนู๋...

     

    ไอกอล์ฟก้อทามหน้า งงๆ

    แระก้อพูดว่า "อาไรหรอคับ"

    เราก้อไห้เจเปนพยานไห้ว่า

    มานจิกแขนเราจิงๆ

     

    พระอาจารย์ก้อเชื่อ(อีกแระ)

    แระมานก้อโดนอีก....

     

    แค่นี้ยังม่ายพอ...

    เราก้อเผลอ ย้ำ!เผลอนะ

    เผลอไปตบหัวไอเจ

    ไอเจมานก้อตบคืน

    ต่างคนต่างเจบ... 555+

     

    ก้อเรยเอาอีกแระ

    ตะโกนบอกพระอาจารย์อีกว่า

    พระอาจารย์!! ไอนี่(ชี้ไปที่กอล์ฟอีกแระ)

    มานตบหัวเรา2คน

    เพราะเราฟ้องเรื่องที่มานจิกเราอ่ะ

     

    พระอาจารย์ก้อตีมานอีก

    555+

    หนุกดี ส่วนกอล์ฟน่ะหรอ อึ้งกิมกี่55+

     

    โอยสนุก ปนสงสารเพื่อน

    (ขนาดสงสารยังแกล้งไปด้ายหลายที)

    เฮ้อ....

     

    แระก้อมาถึงคาบสุดท้ายของวันนี้..

    น่าเบื่อมากๆๆๆๆๆๆ

    ต้องนั่งอยุ่ไนห้องประชุมอ่ะ

    นั่งซ้อมงานวันไหว้ครู

     

    ส่วนเรื่องม่าวาน

    (ขอเล่าอีกนิดนะ)

    ม่าวานเรียนกะพระอาจารย์ที่ห้องพระพุทธ

    ปรากฎว่า พอเดินเข้าไปไนห้องอ่ะ

    อื้อหือ..

    กลิ่น... เท้า(เน่ามากๆ)

    ของไคม่ายรุ้ แต่คาดว่าน่าจาปนกานอ่ะนะ

    โอย... ทั้งห้องทนม่ายไหว

    กระจายกานออกมาข้างนอกห้องแทบม่ายทัน

     

    แระห้องก้อดันเปนห้องแอร์ด้วยดิ

    เหอๆ สดชื่น....

     

    แระก้อคาบอ.วิทยา

    คาบแห่งความอารมดี

    อ.แกก้อชอบแซวน.ร.อ่ะ

    เช่น...

    ม่าวานนี้

     

    เจมานมาร.ร.สายอ่ะ

    เราก้อเรยไห้ก๊องมานั่งข้างเรา

    อ.แกก้อเรยบอกว่า..

    มานั่งข้างแฟนเค้า เด้วแฟนเค้ามา

    เค้าก้อต่อยเข้าไห้หรอก

     

    (ปามานว่า ห้องเรานั่งเปนคู่อ่ะ

    ถ้าคู่ไหนนั่งเปนช-ญ อ.แกก้อจาล้อว่าเปนแฟนกาน)

    กำ.... ก้อปกติ เรานั่งข้างบักเจมานอ่ะ

    ซะงั้นนิ

     

    แร้วอ.แกก้อถนัดมากเรื่องคำผวนอ่ะ

    ไอพวกผวนทะลึ่งๆอ่ะ

    แกผวนบ๊อยบ่อย

    นี่แหละเหตุผลที่หลายคนชอบวิชาของแก

     

    แกนี่ก้อตลกจิงๆเร๊ย!!

    ก้อม่ายมีไรแระอ่ะ

    วันนี้เล่าซะหมดเปลือกเรย

    ก้อจาขอพูดจบแบบอ.วิทยาแระกานนะ

    เวลาแกสอนเสดอ่ะ แร้วแกจาไปแระอ่ะ

    แกจาพูดว่า..

    .................

    .............................

    .......

     

     

    สุดท้ายนี้..

    ขอไห้ครูผู้สอนโชคดี..

    สวัสดีครับ

    .....

     

    แต่เราขอเปลี่ยนเปน

     

    ...........

     

    สุดท้ายนี้

    ขอไห้เจ้าของสเปซโชคดี

    สวัสดีค่ะ

    .................

    อิอิ...

    ......

     

     

     

     

    ช่วงนี้เราอาจจาพูดถึงเรื่องของที่ร.ร.บ่อยอ่ะนะ

    แต่ว่า.....

    เราว่าพูดไห้เยอะๆเข้าไว้ล่ะ ดีแระ

    เพราะว่า ฉานก้ออยุ่ม.3แระอ่ะนะ จาจบแระอ่ะ

    ก้อเรยกัวว่า

    จาม่ายมีโอกาสด้ายพูดถึงความสนุกไนห้องตัวเองอีกอ่ะ

     

    เพราะว่าปีหน้านี้

    ก้อต้องเปลี่ยนห้องไหม่ ก้อต้องด้ายเพื่อนไหม่ๆ

    เรารุ้ว่าเปนเรื่องที่ดี

    แต่ว่า ขอไห้เราด้ายคิดถึงเพื่อนม.ต้นรุ่นนี้เถอะนะ

     

    เพราะว่า พวกเราอยุ่ด้วยกานมา3ปี

    ถือว่าสนิทกานมาก

    อยุ่ด้วยกานตั้งแต่ยังบ้องแบ๊ว

     

    จนตอนนี้บางคนก้อทาปากแดง ซอยผม

    เริ่มมีผู้ชง ผู้ชายเข้ามา......

    แต่ห้อง2ก้อยังคือห้อง2เหมือนเดิม

     

    ม่ายเคยเปลี่ยนไป..

    ฉานอยากจาเกบความทรงจำที่ดีๆนี้ไว้

    ไห้ด้ายมากที่สุด

    ก่อนที่มานจาม่ายมีเวลา

    หรือก่อนที่มานจาสายเกินไป

     

    โดยเริ่มตั้งแต่ตอนนี้เรย

    ...........

    ขี้แงเนอะ....

     

     

    จาคิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ

     

     

     

    June 05

    มี2เรื่องนะ วันนี้อ่ะ

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    555+ อันนี้เรื่องแรกนะ

    เปนเรื่องที่ร.ร.

    ก้อมีอยุ่ว่า....

     

     

    วันนี้อ่ะนะ เปลี่ยนตารางสอนอ่ะ

    ก้อเรยงงไปหมดเรย

    ว่าคาบไหนเรียนอาไร เหอๆ

    เริ่มจากคาบแรกนะ.....

     

    พระอาจารย์ แกก้อเดินเข้ามาอ่ะ

    แร้วก้อทามสีหน้างงๆ แบบ เอ๋อเหรอ

    555555+

     

    เราก้อเรยบอกพระอาจารย์ว่า

    พระอาจารย์เปนอาไรนิ

    คาบของห้องเรา ที่จาเรียนกะพระอาจารย์อ่ะ

    คาบหลังพักนะ

     

    พระอาจารย์ก้อทามสีหน้างงๆ อีกเหมือนเดิมค่ะ คุนผู้อ่าน

    กำ.... แร้วแกก้อยื่นตารางสอนไห้ดู

    ทีนี้งง ทั้งเดก ทั้งพระเรย

    กำ....

     

    ต่อมา คาบที่ฮาๆ

    คือคาบพักน่านเองค่ะ

    คาบพักวันนี้ ทามเอาเรางง แระก้ออารมเสียเรยนะเนี่ย

    เพราะว่า เราเร่นบาสอยุ่อ่ะนะ...

     

    เพื่อนเราชื่อ "ตาชู" (ชื่อพ่ออ่ะจำชื่อมานม่ายด้าย)

    แฟนเพ่แกก้อโทมา เราก้อม่ายรุ้จักหรอกนะ

    มานม่ายรุ้คุยกานยังไง

     

    อยุ่ดีๆ ก้อยื่นไห้เราคุย เราก้อคุย

    ฮัลโหลไป เค้าก้อฮัลโหลกลับ

    เราก้อถามว่า "ไคอ่ะ"

    เค้าตอบว่า "คน"

    ไอเราก้อคิดว่ามุก... ก้อเรยตอบกับไปว่า

    อ๋อ นึกว่า"หมา" ปกติเร่นมุกนี้กะเพื่อนบ่อย

    ทีนี้ ด้ายรับคำตอบเกินคาดหมาย

    เค้าด่าว่าเราเปน"ดอกไม้"อ่ะ

    กำ... ผู้หญิงอาไรฟะ ยังม่ายทันทามอาไรเรย

     

    ด่าตูเปนดอกไม้ซะงั้น

    เราเรยเลิกคุยเรย แถมอารมเสียไส่"ตาชู"มานอีก

    บอกว่า "เอาแฟนไปเกบเข้าตู้ด้ายแระนะ"

    อารมเสียจิงๆนะเนี่ย55+

     

    แต่ก้อยังดีนะ

    ม่าปามานตอน6โมงอ่ะ

    อยุ่ดีๆ เค้าก้อโทกลับมา

    แระก้อมาขอโทดเราเรื่องที่เค้าด่าเราอ่ะ

    โหยยยย

     

    หายโกดนานแระล่ะ

    แต่ก้อยังดีที่มาขอโทด

    จิงๆแร้วหายโกดตั้งแต่ยังม่ายหมดคาบพักเรยด้วยซ้ำ

    รุ้สึกดีจัง ที่ไห้อภัยเค้า.... อิอิ

     

    เอาล่ะ คาบต่อไปค้าาาาบ

    คาบพละ กำ... -*-

    ก้อวันนี้เรียนทั้งเนตรนารี แระก้อพละอ่ะดิ

    แร้วจาไส่เสื้อผ้ามาร.ร.ยังไงเนี่ย

     

    วันนี้ที่เรียนพละ

    ก้อเรียนเรื่อง "วอลเล่บอล"

    อาจารย์ไห้ลองเสริฟดู แต่ว่า

    55555+

     

    ม่ายเปนท่าเรย

    ก้อพอตีลูกปุ๊บ มานก้อกระเดนแระหมุนไปข้างๆอ่ะ

    กำ... แร้วพวกเพื่อนผู้หญิงที่อยุ่ข้างๆ

    ก้อกรี๊ด กลัววอลเล่กระแทก..... - -

     

    เราก้อขอโทดไหย่เรย

    แต่พอตีครั้งที่2อ่ะนะ มานดันดีซะงั้น

    ทีนี้ พุ่งไปไกเรยอ่ะ แต่สำหรับเรา

    โอยๆๆ ถือว่าสวรรค์โปรดแร่ว

     

    มีอยุ่ลูกนึงนะ

    เสริฟไปอีกฝั่งของเน็ตช่ายมั๊ยล่ะ

    "หมวย" (เพื่อนไนห้อง)

    ก้อดันยืนอยุ่ ตงที่วอลเล่ตกพอดีเรย

    ดีนะที่ตกไส่แขน ถ้าตกไส่หัวนี่เรื่องไหย่

     

    หมวยมานก้อ ตะโกนมาฝั่งเราว่า

    "ไคตีมาฟะ" เราก้อหลบไหย่เรย

    แต่พวกผู้เหนเหตุกาน ก้อบอกมานว่า "ไอเกล็ดๆ"

     

    5555+ หนีเรย

    ซะงั้นนิ

     

    ต่อมาก้อวิชาคณิตศาตร์(หลัก)

    เรียนกะอาจารย์"ชาญชัย"

    แกเขียนตัวหนังสือทีนี่ อย่างหวัดเรย

     

    เรานั่งหน้าสุด ยังมองม่ายออกเรย ว่าแกอ่ะนะ

    เขียนว่าอาไร.... กำ

     

    ก้อเรยหันไปถาม"เจ"..

    ถามว่า ตัวนั้น ตัวไรฟะ......

    ทามไมมาน"หยึกหยึย"อย่างงั้นอ่ะ

    กำ..... มานหยึกหยึยจิงๆนะ

    โอย...ม่ายพูดแระ สยองๆๆๆๆ

     

    คาบสุดแร้วคร่าาาาา

    เรียนวิชา ลูกแมว

    เอ๊ย ลูกเสือ-เนตรนารี

    รุ้ปาะเค้าไห้ทามอาไร......

     

    เค้าไห้เขียนเพลงชาติ งิ.... -*-

    เราก้อเขียนไปอ่ะนะ

    พอเขียนเสด ก้อส่งไห้พี่ที่คุมอ่ะ

    พี่เค้าบอกว่า "นี่มานเพลงชาติเขมรนี่หว่า...??"

     

    อ้าว....?? เราก้อคิดว่าเราเขียนผิด

    ก้อเรยเอากลับมาดู

    ปรากฎว่า....

    มานก้อถูกนิ...... ผิดตงไหนอ่ะ

    เพิ่งจามารุ้ความจิง

    ความจิงของเขมรก้อคือ....

    ลายมือเราอ่ะ อย่างเขมรเรย

    กำ... -*-

    แทบจากระโดดกัดคอพี่เค้าเรย

    ฮึ่ม... พูดแร้วแค้น...

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    กรอบนี้คือเรื่องที่2

    ก้อคือว่า.....

    อย่าว่าอย่างงู้นอย่างี้เรยนะ

    พูดถึงมาหลายรอบแระ

     

    วันนี้โทไปหาฮิมมา

    ก้อคุยกานไปเรื่อย.....

    พอดีช่วงนี้มานมีเรื่องที่รุ้สึกแย่...

    ก้อเรยโทไปคุยเปนเพื่อนมาน

     

    แร้วก้อคุยกานไปคุนกานมาอ่ะ

    ปรากฎว่า.....

    มานบอกว่า....

     

     

    ม่ายแน่มานอาจจาไปเรียนที่ต่างประเทศอ่ะ

    ปามานจบม.4

     

    กำ.....

     

    ก้อเรยบอกมานไปว่า

    เฮ้ยๆๆๆๆ (ปามานว่าตกไจ)

    แร้วก้อบอกมานไปว่า....

     

    แร้วตูจาคุยโทสับกะไคฟะ??

    ...........

    -*-

    มานก้อบอกว่า โถ่เอ๊ย นึกว่าอาราย

     

    ก้อม่ายอยากไห้มานไปนิ.....

    มานก้อเรยบอกว่า...

    มานยังพูดม่ายจบ

     

    คือว่า ก่อนที่จาไปอ่ะนะ

     

    มานจาทามไห้วงสำเรดไห้ด้าย

    นี่!!!

    โหย ถ้าโตขึ้นไปมานไปหาเสียงนะ โอเคเรยแหละ

    กำ... นอกเรื่อง

     

    ก้อ.... เราก้อดีไจอ่ะนะ

    แต่บอกตงๆ ม่ายค่อยวางไจอ่ะ

    คือ ก่อนมานจาไปก้อจบม.4ถึงจาไป

    แต่นี่กาลังขึ้นม.3

    เอ๊ย... เพิ่งขึ้น

     

    ถึงแม้ว่าเวลา2ปี....

    กานทามเรื่องอื่นๆ เวลาเท่านี้ อาจจาเหลือเฟือ

     

    แต่กานสมัคร,ประกวด แระก้อกานซ้อมดนตรีนี่อ่ะดิ

    เวลา2ปีเราว่ามานน้อยไปนะ

     

    คู่แข่งมานมีอีกทั่วประเทศอ่ะ

    เราต้องแข่งกะไคมั่งก้อม่ายรุ้

    ประสบกานประกวดเราก้อม่ายมี โอยยยย

     

    นี่แหละ คือเหตุผลที่ทามไห้เราม่ายวางไจเรย

    จาทามไงดีน้าาาา....

     

    ถึงจาสบายไจขึ้น....

    มีอยุ่ทางนึงที่ทามไห้เราสบายไจอ่ะ

    คือเราวางไจไนพระเจ้าของเราอ่ะ

    เชื่อว่าพระองค์จาไห้

     

    แต่ถึงจาฝากไว้กะพระองค์แร้ว

    ก้อยังอดคิดถึงม่ายด้ายอยุ่ดีอ่ะ แป่วววว

    โอยยย อย่าไห้เราต้องคิดอย่างงั้นเรย

     

    เฮ้อ.... เย็นไว้ลูก เย็นไว้

    วางไจ วางไจ.......

     

    เฮ้อ สบายไจขึ้นแระล่ะ

    ก้อ หมดเรื่องที่จาเล่าแระล่ะ

    เด้วมะรืนมาเม้นไหม่น้าาาาา.....

     

     

    บายจ้า.....

     

    ..........................

     

     

     

     

    คิดถึง

    • แม่+ป๊าโจ้
    • พี่ออย
    • พี่ดี
    • พี่เบ้อ
    • น้องเจมส์
    • น้องบอล
    • น้องเจ
    • แกงส้ม
    • ต้มยำ
    • ตา+ยาย แระ น้าๆ
    • ปู่+ย่า แระ อาๆ
    • ทู๊กคนที่รุ้จัก
    • วงClash (เสมอแหละ)

     

     

    สู้ๆสู้ตาย