Kangsom's profileKeep walking on "Music W...PhotosBlogListsMore Tools Help

Kangsom

Occupation

Keep walking on "Music Way" :))

"ดนตรี"มาพร้อมกับ"ความสุข"
Myself  
Photo 1 of 29
September 26

กำเนิดเพื่อน,,!! 2

เรื่องราวของการกำเนิดเพื่อน ก็มีเพียงเท่านี้
ที่ฉันเขียนมา.. ฉันแค่อยากจะบอกว่า.. "คิดถึงพวกมิง"
ทุกๆคน ไม่ใช่แค่สองคนนี้..
 
ชีวิตม.ต้น เป็นอะไรที่สนุกที่สุดแล้ว.. ได้ทำนู่นทำนี่บ้าๆบอๆ.. ชักดิ้นชักงอกลางสนามบาส
ท้ารุ่นพี่แข่ง แล้วแพ้ยับกลับมา.. TT______TT (เกรียน)
ได้เป็นมนุษย์ชุดเขียว(เนตรนารี) ท่ามกลางกองดิน(ลูกเสือ)อยู่กลางสนามบาส
ปั่นจักรยานทัวร์ซอยโพธิ์แก้ว.. บุกร้านเกมส์ให้ครบทุกร้าน กินก๋วยเตี๋ยวร้านเจ้าประจำ(เจ๊งแล้ว)
ได้ตกทีสี่วิชา ซึ่งบางคนก็เจ็ดวิชา.. แต่ก็จบมาได้อย่างสวยงาม..
ได้ท้าทายอ.สมนึก(เฉื่อย) จนต้องลุกนั่งทีเป็นร้อยๆ ได้โดดคาบคณิตไปเล่นบาส เจอกระโดดตบสามร้อย
ได้แอบถ่ายรูปรั่วๆของกันและกัน,, เสียดายที่มือถือเปลี่ยนแล้ว รูปหายหมด..
ได้ตบหัวอย่างไม่เบามือ เตะอย่างไม่แคร์สื่อ มั่บเข้าให้!!!
มีเพื่อนบางคนมีแอบรัก แต่ก็เจอลูกเตะ จนต้องกระเจิง..!!!
 
คำว่าเพื่อนไม่หายไปจากใจ เพียงแค่ตอนนี้เราไม่ค่อยได้คุยกัน..
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม.. ไม่มีอะไรเปลี่ยนทั้งนั้น
 
หวังว่าพวกเมิง จะยังจำกุได้..
 
Ploy --->> Bass / Improvize!!~

กำเนิดเพื่อน,,!!

มีเด็กชายชั้นม.1/2อยู่สองคน ในวิชาภาษาไทยของอาจารย์เพ็ญศิริ,
หวังว่า หลายๆคนคงจะรู้จักกลอนบทนี้เป็นอย่างดี..
 
"สักวาหวานอื่นมีหมื่อนแสน ไม่เหมือนแม้นพจมานที่หวานหอม.." ฯลฯ
 
ทั้งสองคนนั่งอยู่คนละซีกห้อง แต่ทำไมเขามาเจอกันล่ะ?
คือเรื่องของเรื่อง ด.ช.เจ กับ ด.ช.กอล์ฟไม่มีคู่ท่องภาษาไทย จึงต้องจับคู่กันสอบ
ด.ช.กอล์ฟ ชอบเนียนพะงาบปาก (ท่องไม่ได้) ด.ช.เจเลยโชว์พาวเวอร์
หลังจากนั้น ทั้งสองก็ได้เป็นเพื่อนกัน โดยมีกิจกรรมที่ทำร่วมกันคือ.. "เล่นบาสในเวลาว่าง"
เช้า กลางวัน เลิกเรียน ขอให้ว่างเหอะ!!! ไม่พลาด
 
ในช่วงนั้น ด.ญ.พลอยก็ใช้ชีวิตตามประสาเด็กเพิ่งเข้ามัธยม,
ไม่ค่อยจะมีเพื่อนเท่าไหร่ เพราะเพื่อนที่เคยมีตอนประถม ก็แยกย้ายกันไปคนละห้อง
จนอยู่มาวันนึง,, ด.ช.เจ ได้มาชวนด.ญ.พลอย ไปเล่นบาสด้วยกันตอนพักเที่ยง
ด.ญ.พลอย ก็ไปเล่นด้วยตามนัด...
 
ในวันนั้น ด.ญ.พลอยเจอเพื่อนเยอะแยะ ได้เล่นสนุกๆที่สนามบาส
เกิดความรู้สึก"ติดใจ" เพราะมีเพื่อนเยอะ
วันต่อมาก็ไปเล่นอีก ไปเล่นอีก จนกลายเป็นกลุ่มเดียวกัน
หลังจากนั้น เที่ยงของทุกๆวัน, จะเป็นเวลานัดพบของด.ญ.พลอย ด.ช.เจ และ ด.ช.กอล์ฟ
รวมทั้งเพื่อนคนอื่นๆอีกมากมาย..
 
เมื่อขึ้นม.2 ด.ช.กอล์ฟที่เคยนั่งไกลๆ ก็ย้ายมานั่งในละแวกเดียวกัน
โดยมีด.ญ.พลอย นั่งข้างป๋าดา(กฤษฎา) ด.ช.เจนั่งข้างด.ช.ก๊อง ด.ช.กอล์ฟ นั่งข้างด.ช.โป่ง
แต่ความสัมพันธ์ ไม่ใช่แค่เล่นบาสด้วยกันแล้ว แต่ยังไปกินข้าวด้วยกันในตอนเที่ยง,,
เลิกเรียนก็ไปหาเกมส์เล่นด้วยกัน(ร้านเกมส์) ได้รู้จักพี่ๆในวงการบาส 55555
 
ขึ้นม.3 ที่นั่งเปลี่ยน ด.ญ.พลอย นั่งข้างด.ช.เจ ด.ช.กอล์ฟ นั่งข้างด.ช.โป่ง
ด.ช.ก๊องนั่งเดี่ยวๆ และเข้าเทอม1ไปไม่นาน.. ด.ช.ก๊องก็หายไปอย่างเงียบๆ อยู่ก็ไม่มาโรงเรียน
ช่วงนั้น เป็นช่วงในหลวงครองราชครบ60ปี.. หยุดเรียนไปหลายวัน เปิดมาอีกที คิดว่าก๊องไม่มาโรงเรียน
แต่จริงๆแล้วไม่ใช่.. ผ่านไปสามอาทิตย์ ด.ช.ก๊องก็ยังคงไม่มาโรงเรียน และเขาก็ไม่ได้โผล่มาให้เห็นอีกเลย
แต่ทุกๆคนก็ยังคิดถึงเขา.. ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร..
 
เมื่อขึ้นม.3 ทั้งสามคน ก็ได้สนิทกันถึงขั้นสูงสุด เตะตูดกันตั้งแต่ม.2แล้ว,,
เอาเป็นว่า ทุกๆเรื่อง เรารู้กัน.. คนในห้องต่างมองว่า ด.ญ.พลอย "เป็นทอม"!!!!
แต่เปล่าเลย ด.ญ.พลอย ชอบคบเพื่อนผู้ชาย เพราะมันถึงไหนถึงกัน!!
เพื่อนในห้องก็คิดไปต่างๆนาๆ บ้างก็คิดว่าด.ญ.พลอยกับด.ช.กอล์ฟเป็นกัน แต่ด.ญ.พลอยก็ไม่ได้แคร์สื่อ
 
จนถึงวันที่จบม.3...
เป็นวันที่ชีวิตสนุกๆต้องจบลง เราต่างแยกย้าย
ด.ช.เจ ไม่อยากเรียนต่อม.ปลาย.. ส่วนด.ช.กอล์ฟ สอบไม่ติด
มีแค่ด.ญ.พลอยที่สอบติด.. เราทั้งสามจึงต้องแยกกัน...
ด.ช.เจ ที่เรียนไปเรื่อย ด.ช.กอล์ฟ ต่อพาณิชย์อินทราชัย
ด.ญ.พลอย ต่อที่เดิมชั้นม.ปลาย..
March 23

I feel lonely :((

วู้ววว.. ,,
ทำไมมันเหงาอย่างงี้น้าาา.. ~ ตอนนี้ก็ปิดเทอมแล้วด้วย
เมื่อวันที่18-20ที่ผ่านมา ได้ไปงานThailand Brass Festival 2009 มาด้วยแหละ,,
ก็ดีนะ รู้สึกว่า ได้อะไรใหม่ๆเยอะแยะดีอ่ะ 55+
 
เอ้ออ,, มีความรู้สึกนึงผุดขึ้นมาในหัว
คือว่าเราไปเจอพี่ผู้ชายคนนึงในงาน เค้าเป่าทรัมเป็ตอ่ะ.. แบบว่าเก่งอ่ะนะ
อยู่ม.ศิลปากร ไม่รู้ปีอะไรเหมือนกัน คือเห็นครั้งแรกเรารู้สึกว่าถูกชะตามากๆเลยอะ..
อยากติดต่อ อยากคุยด้วย อยากสนิทสนม - - ทั้งๆที่ยังไม่รู้จัก..
ตอนแรกก็เฉยๆอ่ะนะ แบบว่า ไม่ได้อะไรมากมาย แค่รู้สึกดี,,
แต่พอมาวันสุดท้าย มีความรู้สึกว่าจะจากไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลยอย่างงี้หรอ..?
สุดท้ายตัดสินใจเข้าไปขอเมลล์พี่เค้า แต่ก็ฟอร์มประมาณว่าขอเมลล์พี่มหาลัยไว้หลายๆคน..
พี่เค้าบอกแบบรีบมากเลย เพราะเค้ากำลังชุลมุน แต่อย่างน้อยก็ได้มาฟะ!!
 
ตอนนี้รู้แค่ชื่อจริง ชื่อเล่น สถานศึกษา แล้วก็เครื่องดนตรีที่เล่น แค่นั้นเองอ่ะ มีอีกอย่างก็เมลล์
แต่ว่านะ ตั้งแต่วันนั้นที่ได้มา พี่เค้ายังไม่ออนเลยซักแอะ - -+
 
เราไม่เข้าใจว่า ไอที่เรากำลังเป็นนี่มันคืออะไร??
นี่เรารู้สึกยังไงกับพี่เค้าหรอ?? รู้แค่ว่าอยากคุยด้วยมากๆ อยากเป็นคนที่รู้จักกัน..
แล้วถ้าเค้าออน เค้าจะคุยกับเรารึป่าว? เราก็เป็นแค่คนในเอ็มเท่านั้น แถมดูเหมือนว่านานๆทีจะออนซะด้วยสิ..
 
 
 
เห้อออ.. อยากรู้จักจังงง :)) ถ้าพี่เค้ายอมคุยกับเราก็คงจะดี..,, ~
 
 
Ploy ---> Bass / Improvize!!~
January 31

Improvize Band!!~

และแล้วเราก้อได้ชื่อวงงง 555+
พอได้มา คำถามแรกที่ขึ้นมาในหัวคือ "ทำได้เร้อออ"
เพื่อนตัวดีกะพี่ตัวแสบมันก้อบอกว่า ทำไม่ได้ ก้อต้องทำให้ได้ดิ เหอะๆๆ - -
คำถามที่สองก้อขึ้นมาอีก "แล้วมีคนใช้รึยังเล่าา"
คำถามนี้น่าคิด ทุกคนบอกว่า ไม่เคยได้ยินนะ..
อ้าววว.. แล้วถ้าวันนึงเจอขึ้นมาล่ะ??
ตอนแรกก้อคิดว่าจะเปลี่ยน แต่ตอนนี้เริ่มรักมันแล้วล่ะ..
 
สำหรับตอนนี้ สมาชิกวงมีด้วยกัน 7 คนเน้ออ
 
ขอแนะนำ
 
ชื่อ               ฉายา             ตำแหน่ง          Crazy
 
-พี่วี              เหม่ง              ร้องนำ            บ้าโปเตโต้
-เอ็ม(พี่ตูน)    จอมมารบู        มือกีต้าร์          บ้าบอดี้สแลม
-พลอย         ไอแว่น           มือเบส            บ้าไปวันๆ
-เบียร์           ไอโหด(กลัวผี)  มือกลอง         บ้าบิ๊กแอส
-พี่หลิว          พ่อบุญทุ่ม       เปียโน            บ้าโต๋
-เจ               ไอหลี             มือกีต้าร์         บ้าผู้หญิง - -
-พี่ขวัญ         ตัวรั่ว เอ๋อ อึน   ไวโอลิน          บ้า... ดับเบิ้ลเบส (ใครหว่าา?)
 
 
เมื่อวันวานซืนที่ผ่านมา เราก้อได้โชว์กันไปเปนที่เรียบร้อยแล้ว 555+
สแลปบสจบแล้วด้วย แต่พอขึ้นเข้าจริงๆ.. แม่เจ้าาา เบียร์มันเร่ง เล่นไม่ทันเลย แต่ก้อยังไม่ล่ม - -+
และแล้ว เมื่อช้านได้ขึ้นไปเล่นเบสต่อหน้าสาธารณะชน ทุกคนต่างก้อบอกว่า "เท่ห์"
โว้ววๆๆ ดีใจ 555+ และคำที่ตามมาก้อคือ "แมนมาก" -*-
เอาวะๆ ยังดีกว่าติ๋ม
 
สำหรับวงของฉัน ตอนนี้เรามีรุ่นพี่ด้วยกันถึงสามคน พี่ๆเค้าก้อจาจบม.6กันไปในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้านี้แล้ว
แต่เราคิดว่า เราจายังคงเปนวงเดียวกันต่อไป ถึงแม้ว่าจะแยกย้ายไปเรียนคนละที่ก้อเหอะ
ฉันวางแผนไว้ว่า จะหาประกวดตามระอุดมศึกษา เพราะว่าพี่ๆจาได้ไปประกวดด้วยกันได้
เหมือนจะง่ายเลยเนอะ แต่ก้อเอาเถอะ มานเปนที่เดียว ที่วงเราจาได้อยู่ด้วยกันหนิ
 
การที่ได้อยู่วงนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจกว่า ..เก่า มากๆ มากๆๆๆเลยด้วย
เราทุกคน ต่างก้ออยากจะสานฝันของตัวเอง และต่างคนต่างก้อมีจุดมุ่งหมาย
 
 
เอาเปนว่า.. สู้ต่อไปแล้วกันนะ Improvize!!~
 
 
Ploy ---> Bass / Improvize!!~
 
 
 

นางฟ้า Feat. Joey Boy - Etc.
October 16

I saw a rainbow of hope

"I'm come back!!"

 

 

สถานะปัจจุบัน (ยังคงคอนเซปพูดมากเหมือนเดิม)

 

นักเรียนวงโย,ม.5 ศิลป์ญี่ปุ่น,เปนเป็ดอย่างเตมตัว (กีต้าร์ เบส นำ ทำหมดเลยที่โบส),มือเบสวง...(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)

และสุดท้าย เพิ่งกลายเปนพี่ดา ในโรงเรียนเมื่อไม่นานมานี่เอง เหตุเนื่องมาจาก ประกวดร้องเพลงด้วยเพลงของดา โฮะๆๆ ^O^~

 

 

วันนี้มาอัพสเปซพร้อมกับอารมณ์เหงาอ่ะนะ..

 

 

 

มาแพ่มเรื่องดนตรีกานดีกว่าาา~

หลังจากวันนั้น.. (วันไหน?) - -+ ก้อวันที่เจบจากกานวงแตกไง.. (อ๋อๆๆ) (พูดกะตัวเองก้อเปน)

เจบเหลือเกินนน เจบจิงๆ.. เข็ดหลาบ หลาบจำ ไม่กล้าทามอารายอีกเลยยย

เคยมีคนชวนไปอยู่วงเดียวกาน ก้อหลายคนอยู่อ่ะ.. แต่ไม่เคยเปิดใจเลยซักวง..

 

จนกระทั่ง เมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา มีเพื่อนในห้อง มันขาดมือเบส มันจาประกวดในร.ร.

ก้อเลยช่วยมันเล่น เราก้อไม่ได้เก่งอารายอ่ะนะ.. มันคงไม่มีใครจิงๆ - -

สุดท้าย พอเล่นให้มานเสดไปหนึ่งงาน (เล่นแบบง่ายมากๆค่ะพี่น้อง ไม่มีอารายมากกว่าเดินเบส)

หลังจากนั้น ก้อมีคนอื่นมาชวนไปเล่นวงนั้นๆ (เราไม่ได้เก่งอาราย แต่ไม่เข้าใจ จาชวนไปเพื่อ??)

สุดท้าย ก้อเลือกพี่ตูน ก้อคือวงที่เคยช่วยไปอ่ะแหละ.. รู้มั๊ยยย กานที่เราเลือกพี่ตูน เรามีเหตุผลนะ..

 

เพราะพี่ตูน เค้าเหมือนเราเลยอะ คือว่า เค้าก้อโดนเพื่อนทิ้งมาแบบเราเนี่ยแหละ.. เลยเข้าใจความรู้สึกไง.. คงจาsadสุดๆ

แต่เค้าดีกว่าเราตงที่ว่า เค้าล้มแล้วลุก แต่เราอะ ล้มแล้วก้อนั่งมันอยู่ตงนั้นแหละ..

 

 

ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วล่ะน้าาา เราจาบอกว่า เราเปลี่ยนไปแล้วว.. !!~

มีคนบอกว่า ให้ลองเปิดใจกะวงนี้ดูสักครั้ง ลองดู.. ลองดู.. ลองดู..

โอเคๆ เปิดๆ เปิดแล้ววว... และพอเมื่อลองได้เปิดดู ก้อได้รู้ว่า "มันมีอารายใหม่ๆ รอเราอยู่.."

ณ ปัจจุบัน กำลังหัดสแลปเบสเพลงคนมีตังค์อยู่.. พอได้แล้วล่ะ.. แต่ยังไม่ดี..

นิ้วเนิ้วแตกกกก แต่ไม่เปนไร ทามได้อยู่แล้นนน

 

 

 

สุดท้ายยย ก้อจบการอัพ ด้วยอารมณ์"เบิกบาน มีกำลังใจ ที่จาก้าวต่อไป"..

 

 

 

 

รุ่งอรุณแห่งความหวัง รอเราอยู่.. :))

July 11

ฉายาใหม่"คิริตซึ"

 

 

 

 

สวัสดีจ้าาา

ยินดีต้นรับเข้าสู่สเปซของคิริตซึ(ฉายาใหม่)

 

 

   
 

เหะๆ.. ได้เปนหัวหน้าห้องด้วยแหละ

แต่ก้อไม่ได้รับผิดอารายมากมายหรอก

อาจารย์เค้าเข้าใจน่ะ

พูดถึง..

เปนหัวหน้าแล้วก้อดีเหมือนกานนะ

ได้รับผิดชอบอารายต่อมิอาราย

ถึงจาไม่มากมายก้อเหอะ

ที่เราชอบเพราะว่า ได้ฝึกเปนผู้นำอะ

 

ลืมพูดถึงเพื่อนใหม่ไปเลย

เพื่อนใหม่เรา ในกลุ่มมีกาน4-6คนอ่ะ

ผู้หญิงล้วนๆ

ที่สนิทๆก้อมีช่อกะกั้ง

โดยเฉพาะไอช่อเนี่ยนะ

แบบว่าฮาสุดๆ

มานชอบทามอารายหลุดๆอะ

เช่น ทามผ้าเช็ดหน้าร่วงพื้น

มานดันเอาขึ้นมาโปะหน้าต่อซะงั้น

เหอๆ

ส่วนกั้ง มานก้อเปนคนเงี๊ยบ เงียบ

แต่บางครั้งมานก้อบ้าพอๆกะช่อ

ยังไงของมานเนี่ย

ส่วนอีกคนก้อมีโบว์

มานชอบแอ๊บแบ๊ว

ทั้งๆที่ดูๆไปมานก้อไม่แบ๊วนะ

(แบ๊วไม่คือ)

 

ห้องใหม่ก้อต้องมีเดกใหม่ตามเคย

หน้าตาก้อดีอ่ะนะ

(แต่โทดที ข้าพเจ้าไม่หวั่น)

มีเดกหลายๆห้อง มาแอบชอบคนห้องเราอ่ะ

(ห้องเราเสน่ห์แรง หุหุ)

มีอยู่คนนึงอ่ะ

มานชื่อเวธน์ เปนเดกเก่าเนี่ยแหละ

มานชอบจ้องคนอื่นอ่ะ

จ้องแบบว่า จ้องง่ะ

ไม่ได้จ้องแล้วเคลิ้มนะ จ้องแบบเพ่งง่ะ

พอเราหันไปมองมาน มานก้อยังจ้องอยู่

 เราเลยเรียกมานว่า"ไอโรคจิต"เลยอ่ะ

เด้ววันหลังมาขยายความให้ฟัง

ว่ามานโรคจิตยังไง

ส่วนห้องที่เราเรียนก้อคือ ศิลป์ญี่ปุ่น

อาจารย์สอิ้งน้อย

สนุกมากมาย

 

แต่อาจารย์บอกว่า

ม.4ก้อสนุกอยู่หรอก

แต่ถ้าขึ้นม.5อ้วกแน่

พูดซะเสียวสันหลังเลย

แต่ที่แน่ๆ จาไม่ประมาทในกานเรียนก้อแล้วกาน

 

 

 

 

 

 

ช่วงนี้นะ.. ต้องนอนหัวค่ำ แล้วก้อตื่น6โมงครึ่ง

อื้อหือ.. เปนอารายที่ทามยากมากๆ(สำหรับเรานะ)

เหอๆ ต้องทนก๊าบบบฃ

วันนี้ก้อไม่มีอารายแล้วล่ะ เอ้ย มีดิ

 

คิดถึงเพื่อนเก่า กอล์ฟ เจ ก๊อง แล้วก้อคนอื่นๆอีก

ถึงแม้ว่าตอนอยู่ด้วยกาน จาไม่ได้แสดงว่าเปนห่วงอารายมากมาย

แต่จิงๆแล้วก้อเปนห่วงทุกคนนะ

ไอก๊องอะ ไม่รู้ป่านนี้แกไปอยู่ที่ไหน

เราไม่ได้เจอแกมาตั้งปีกว่าแล้วนะ

เปนห่วงอะ กลัวแกจาไปติดยา หรือสูบบุหรี่

ขอให้แกอย่าไปทามอย่างงั้นเลยนะ

 

 

อีกคนที่สุดแสนห่วงคือป๊า อยากอยู่กะป๊านานๆ

รู้สึกว่า เรายังเปนลูกที่ยังไม่ดีพอเลยอะ

อยากพาป๊าไปเที่ยวต่างประเทศ ไปเที่ยวที่ไหนก้อได้ที่สวยๆ

พลอยจาเรียนภาษาอังกฤษให้เก่งๆนะ

เวลาไปเที่ยวจาได้สะดวกไง

แต่ป๊าต้องอยู่กะพลอยนานๆนะ

สิ่งที่พลอยห่วงที่สุดคือ หลังจากตายไปพลอยจาไม่ได้อยู่กะป๊า

แต่ถ้าป๊าเชื่อพระเจ้า หลังจากเราตายไป เราก้อจาได้อยู่ด้วยกาน

หลายคนอ่านแล้วอาจหาว่าบ้านะ

แต่ก้อช่างเหอะ ไว้เราอธิบายคราวหลัง

อยากรู้เม้นถามนะ ไปละ

บะบาย~~

 

  

 

 

 

June 05

แวะมาบ่น

โธ่ๆๆ ช่วงนี้จาอัพรูปก้ออัพไม่ได้ อัพเพลงก้ออัพไม่ได้ เซงง่ะ
แวะมาแปปเดียว จานอนแย้ว ไปละ.. บ๊ายบาย (ม.4เปนเดกดีหน่อย)
วันหลังมาอัพใหม่ (อัพเยอะเด้วโดนบ่นอีก)